Muhakkak ki dünyanın en lüzumsuz adamıydım. Hayat beni kaybetmekle hiçbir şey ziyan etmeyecekti. Hiç kimsenin benden birşey beklediği ve benim hiç kimseden birşey beklediğim yoktu.
Ona hakikaten dargın değildim; asla kızmıyordum. Sadece müteessirdim. 'bunun böyle olmaması lazımdı' diyordum. 'demek ki beni bir türlü sevemiyordu. Hakkı vardı. Beni hayatımda hiç, hiç kimse sevmemişti..