Melodi Ünlü
@melodiunlu
İskender Pala’nın Aşk Hikâyesi kitabı, Osmanlı döneminde geçen, aşkın hem insanı büyüten hem de tarihle iç içe akan hâlini anlatıyor. Hikâye, Sultanahmet Camii’nin yapıldığı yıllarda geçiyor ve bir aşkın etrafında gelişen olayları takip ediyor. Yazar, aşkı sıradan bir duygu gibi değil; insanı değiştiren, derinleştiren bir yolculuk gibi ele alıyor. Ben kitabı okurken özellikle Bahşı ile Kaknusia arasında doğan o ince ve derin bağ beni öylesine içine çekti ki, sayfalar ilerledikçe hem duygulandım hem de içimde tuhaf bir ilham kıvılcımı belirdi. Onların birbirlerine tutunma biçimi, karşılarına çıkan engellere rağmen kopmamaları, hatta her sınavda biraz daha büyüyen sevgileri, okur olarak beni hem hayran bıraktı hem de zaman zaman içimi acıttı. Bahşı’nın Kaknusia için gösterdiği fedakârlık, onun sessiz ama derin sadakati, Kaknusia’nın da aynı yoğunlukta karşılık veren kalbi öyle çarpıcı ki, bu aşkın karşısında kim durursa dursun afallardı diye düşündüm. Yaşadıkları zorlukları okurken ikisine de çok üzüldüm; içimden sürekli “Bu kadar saf bir sevdanın daha iyi bir sonu olmalıydı” diye geçirdim. Kitabı bitirdiğimde içimde hem buruk bir sızı hem de güçlü bir yaratıcılık isteği kaldı; sanki onların hikâyesi bende kendi hikâyemi yazma cesaretini uyandırdı. Aşk Hikâyesi, sadece bir aşk romanı değil, sevmenin insanı nereye taşıyabileceğini gösteren, etkisini uzun süre taşıdığım bir eser oldu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mutlulukla ilgili bu kadar kitap okudum, hala sırrını çözdüm diyemem. Çünkü mutluluk sanıldığı gibi tek bir şeyde değil. Mutluluk bir kere sahip olup hep bizimle var olabilecek bir şey değil. Sonsuz mutluluk zırvalarını insanları yönlendirmek istedikleri şeylere ilgi duyulsun diye bile uydurmuş olabilirler. Bunlar benim öznel düşüncelerim kitabı özetlemiyor. Ama birçok kitap arasında en çok mutluluğa yaklaşan bu kitap oldu bence. Çünkü yazarın da söz ettiği gibi, mutluluk sizsiniz. Mutluluk kişiliktir. Var oluşun özünde pozitif ve negatif olaylar/duygular vardır. Bütün bunları kabullenmek, farkında olmak ve yaşarken olabildiğince pişmanlık duymadan, şükür sahibi olarak, anın keyfini çıkarmaya çalışarak yaşamak bizim mutluluk anlarımızdır. Hayattaki acılar mutluluktan daha gerçektir diyor kitap, hatta mutluluk bu acılardan yoksun olma hali diyor bunu bir düşünmeliyiz. Var olan bir iyi olmaklık değil olmayan bir keder de mutluluk değil midir gerçekten? Belki de bu yüzden yaşarken değerini bilemiyoruz ama geçmişe dönüp baktığımızda sıradan, küçücük bir an bize çok mutlu geliyor. Çünkü yaşarken hiçbir zaman her şeye sahip olduğumuzu, iyi durumda olduğumuzu hatta mutlu olduğumuzu bile düşünmek aklımıza gelmiyor. Geçip gidince ‘ne mutluymuşuz o zamanlar’ diyebiliyoruz. Mutluluk andadır. Mutluluk şu andadır. Mutluluğu sahip olduğumuz her şeyi kabullenmeden ve sevmeden bulamayacağız. İçinde bulunduğumuz her durumun geçici ve hayatın da öyle olduğunu bilmek, sık sık hatırlamak belki de işinize yarar mutlu olma sanatını icra etmemizde. Çünkü hiçbir an’da kalamayacağız. Hepsi geçmiş olacak. Geçip giden bir şeye ahlanıp vahlanmak da saçma, Orda yaşamaya çalışmak da. Tek çaremiz şu anı kaçırmamak!
Bu kitap benim hayallerimde yaşamak istediğim basit, çok huzurlu, kendi rutinine sahip o hayatı oluşturdu. Kichijoji kentinde bir kitabevinde çalışan iki kadın kitapçının anlaşmazlığı ile başlayan hikaye bu ikilinin toplumsal tabular ve mansplaining, Mobbing ve daha niceleri karşısında gelişen dostluklarını anlatıyor. Kitabı bitirene kadar hep onların hikayesini düşündüm ve başka şeyler yaparken yine kitaba dönmek istedim. Çok keyifliydi, tavsiye ediyorum özellikle kadın okurlar bence bu kitabı okusun ve gündelik hayatımızda karşılaştığımız birçok zorbalığa şahitlik ederken okudukları dik duruş ve kararlılık sayesinde azimle çalışmaya daha sıkı tutunsunlar. Birçoğumuz yaşadığımızdan çok daha fazlasıyız. Hak ettiğimizi de alacağımıza inanıyorum. Güzel ve akıcı bir anlatımı olan bu kitap belki de birilerine destek olur, umut olur, rahatlatır ve neşelendirir...
