Melek Perim
@melphyathome
Stefan Zweig ~ KorkuEdebiyat
Deli bir zweig okuyucusu değilim. Her yazdığını mutlaka okurum diyemem fakat bu kitap bir başka dostum.
#kitapyorumu
Hani bazen hata yaptığımızı anlarız ama nasıl toparlayacağımızı bilemeyiz ya... Daha da elimize yüzümüze bulaştırırız. İşte korku tam olarak bunu anlatıyor. Yani çok bizden bir duygu.
İrene adlı kadın karakterimiz zengin ve şımarık büyümüş, istediği herşeye çabucak ulaşan biri. Fakat kendisine rahat batmış olacak ki bir gün eşiyle bir davete gidiyorlar ve orada piyano çalan beyle tanışıyorlar. Aralarında yasak aşk başlıyor.
Bir gün adamın evinden çıkarken kapıda bir kadın sen nasıl benim sevgilimi elimden alırsın, sizin gibiler böyledir, bak ben ne haldeyim gibi şeyler söyleyerek İrene'nin üstüne geliyor ve sonunda irene bu kadına para veriyor. Korkarak eve gidiyor.
Sonrasında evde vakit geçirmeye başlıyor kadınla karşılaşmamak için fakat kızımız normalde evde vakit geçirmediğinden bu durum herkesin dikkatini çekiyor. Çocukları, eşi hatta evde çalışanlar anlam veremiyorlar.
Neyse diyor artık dışarı çıkmalıyım. Artık bu korkuyu atmanın zamanı geldi. Fakat her adımında takip ediliyormuş gibi hissediyor. kadının şantajları ertesi gün başlıyor. Eve mektup geliyor para istiyor İrene çaresizce veriyor fakat nereye kadar diye düşünüyor.
Öyle ki bir gün eşine durumu anlatmayı düşünüyor fakat içindeki korkudan dolayı yapamıyor. Kadın eve gelip içeri giriyor ve bir şekilde konu parmağındaki yüzüğe geliyor. Tam eşi geldiğinden kadının gitmesi için veriyor.
İşte İrene o an ölmeye karar veriyor. Eczaneye giderken bir bakıyor ki ayakları aşığının evine götürmüş ona gidip bu durumdan kurtarması için yalvarmaya karar veriyor. Ve sonrasında eczaneye gidişi ve gerçeği öğrenişi.
Çok etkileyen bir konuydu. Karakterin içinde yaşadığı korkuyu sizde okurken
Kaplanın Sırtında~Zülfü LivaneliTarih
Gerçekten su gibi akan bir anlatımla birlikte tarihi bir bakış okumak çok özeldi. Sultan Abdülhamid'e yer yer hak versekte kendisi de sütten çıkmış ak kaşık değil yani. Fakat okurken Abdülhamid'e empati yapıyor insan ister istemez.
İlk olarak amcası Abdülaziz ile birlikte yaptıkları Avrupa turunu anlatışı ve geri kalmışlıkla Osmanlı'nın yüzleşmesini o kadar derin hissedip ama kendi padişah olunca yine de yönetime eski sistemle devam etmesinin nedenlerini açıkladığı kısına bayıldım.
Abdülhamid'in de dediği gibi ülkeyi padişah tek yönetseydi herşey faklı olurdu fakat içeride şeyhülislam, muhafazakarlar varken gelişmenin zor olduğunu, isteklerin dışına çıkılınca ya ayaklanma yada tahttan indirme yaşandığını açık bir şekilde anlatmış.
Hiç hesapta yokken nasıl padişah olduğunu, savaşmadan akıl oyunlarıyla 33 yıl nasıl ülke yönettiğini ve sonrasında haketmediği şekilde sürgün edilişini doktor Atıf bey vasıtasıyla günümüze ulaştırmış.
Fakat kitabı okurken şöyle bir his geliyor 'Ben bunu yaptım ama sor niye yaptım?' Şener Şen repliği gibi padişah sürekli haklılığını kanıtlamaya çalışıyor. Okuması keyifli bir eser. 
Kaplanın Sırtında 
Zülfü Livaneli
Kaplanın Sırtında Zülfü Livaneli