Acı çekerken,belleğimin sınırını ben de merak ediyordum. Neler bildiğimi değil ,neler bilmediğimi düşünüyordum.Ben unutmak istedikçe ,belleğim daha çok anımsamaya çalışıyordu.Bazen bağırıyor ,bazen susuyordum.Acının sınırı buymuş,diyordum her seferinde.Sonra acı genişliyor , yeni bir sınıra ulaşıyordum.
"Keşif ne tuhaf duyguydu,insan acıyı da keşfediyordu."
İnsan kendini ne kadar hazırlarsa hazırlasın, acıyı yaşadığı an zihni tutuluyordu.Acı nedeniyle zamanın akışı kesiliyor,gelecek duygusu yitiyordu.Gerçeklik yok oluyor, bütün evren ,bedeninden ibaret hale geliyordu.
Güzellik çoğu zaman kadınlarda çekiciliği tanımlamak için kullanılsa da ,enerjik olarak kendimize çektiğimiz her şey ,ideal olduğunu düşündüğümüz her şey için kullandığımız kelime olabilir.
..hem kendi,hem birbirimizin bedenleri hakkında söylediklerimize dikkat etmeliyiz.Kimliğimizi çevremizdeki insanlarla ilişki içinde büyüten ve geliştiren ilişkisel varlıklarız.
"Bizler hayatımız boyunca beynimizin şu anda çalıştığı tarzın esiri olarak kalmak zorunda değiliz ve yeni şebekelerin oluşmasıyla daha mutlu ve daha sağlıklı olabiliriz.Bu ayrıca sadece çocukluk ve ergenlik dönemi için değil , hayatın tüm evreleri için geçerli olan bir durumdur."