Meltem Gökcan
@meltemgokcan
Şu anda okuduğu kitap
Nihayetinde kapağı kapattığım an 'vauv mükemmel bir roman okudum.' dedirtti. Biraz bunun şükrünü eda etmek lazım okur bu nimete sürekli ulaşamaz malum.
Okuduğum ilk Murat Menteş romanı. Evet bu konuda üzgünüm. Yazarın zihnine hayran kalmamak elde değil. Kurgu harika, dil oldukça zengin, kendine has betimleme ve teşbih bombardımanı ama olağanüstü akıcılıkta bir roman. Bir yerde okumuştum yazar akıcı üslup peşindeymiş ki freni patlamış kıvamına kadar gelmiş bence.
Son zamanlarda yazarın felsefe yaptığı felsefik romanlara sarmıştım. Bu romanda da felsefik söylemlere maruz kalıyoruz ama -okumaya alışık olduklarımın aksine- karakterin zihninden fışkıran felsefeyi bıkmadan sıkılmadan yorulmadan hatta yudum yudum içerek okuyoruz. (Alkış)
Biraz zaman geçsin bence bu kitabı bir daha okurum. Kötü espiri yapmadan bitiremeyeceğim Titanik ki yüz kez izlemişizdir bu kitabada o lanet bulaşmış olabilir :) Okuyun okutun.
Puan vermedi
Bir ara boğulmuş kitaplara ve kurgulara reel hayattan olabildiğinCe kaçar olmuştum. Görünürde pek çaktırmıyordum insanlarla diyaloğum devam ediyordu ama sanki kalbim ve zihnim olduğum hiç bir yerde değildi. Bir yazar halimi anlatınca bana siddhartha'yı okumamı tavsiye etmişti. O zaman okumadım kitabı ve o hal çok kez şekil değiştirdi. Üstündende yıllar geçti ve ben iyi ki şimdi okumuşum bu kitabı. Karakter soframa hoş geldin Siddhartha.
Hikaye fazla felsefik olup boğabilecek bir yerdeyken hayranlık uyandıracak şekilde sade ve dolu işlenmiş. Siddhartha bizlere; varlığa, hayata ve amaca dair geliştirilen pek çok fikrin gelebileceği son noktayı anlatmakta ama herkesin kendine has bir yolculuğu olduğununda altını çizmekte.
Siddharta'dan bana kalan miras, 'Haydutların ve zar atıp kumar oynayanların içinde bekleyen bir Buddha, Brahmanların içinde bekleyen bir haydut vardır.' cümlesi olacak.
Bu kitabı kesinlikle herkes okumalı ama hikayenin bir yönü varki bu kitabı kesinlikle ebeveyn sıfatı taşıyan ve bir insanın hayata gözünü açtığı andan itibaren yolunu yürümesinde desteği olan kimseler kesinlikle okumalı.
Bu kitapta karakterin ağzından dinlediğimiz şey;
Hani mevsimi gelir hevesle denize atlar ve açılmaya başlarsın bir süre sonra yorulduğunu hisseder ve geri dönme kararı alırsın ama geldiğin yolu geri dönecek kadar enerjin kalmadığını anlar ve panik yaşarsın. O an tek çare kabullenmektir. Kabullenmek ve az nefes az güçle suyla savaşmadan sakin bir tempoyla ilerlemektir.
Hayat başlarında açıldıkça açılabileceğimiz bir deniz gibi gelir. Yolu yordamı kulaç atmak olduğu için deliler gibi kulaç atarız. Sonra varılan bir yer olmadığını ve çok yorulduğumuzu anlar geriye bakarız. Geri çok uzaktır. Hedef zaten yoktur. Şimdi yapılacak şey, boğulmamayı başarmaktır.
Ne edebiyat yaptım bee. Kitabın felsefesi tam olarak bu mu emin değilim. Benim bunu okuyasım varmışta olabilir:) Ama şuna eminim kitapta 'hayat' var.
Karakterde beni etkileyen okumaya başladığımda ezik bir tip canlandı gözümde. Farkındalığı az, öz güvensiz, düşünce dünyası dar bir adam işte. Ama kitap ilerledikçe karakterin kıstırıldığı yerden daha büyük olduğunu görmeye başladım.
Bu hikayede karakterimize düşen yalnızca, boğulmamanın yolunu aramak olmuş.
Kurgu güzel. Kitap ilerledikçe karakterlerin felsefi tezleri zayıf ve mantıksızlaşıyor ama zaten:
Kitap bittiği an kurduğum cümle 'Vay be şimdiki zamana geldikçe sunileşen hayat ve sığlaşan insan haline ölümsüzlük diye kıvranan adam bile dayanamadı.'
Üç beş kelam edeyim.
İlginç bir kurgu. Sanki kitapta karakterler insan gibi çok yönlü değilde insanın bir yönünü tasvir ediyor. Bu yüzden kitaba uzaktan bakınca içinde bir sürü kişi değil sanki koca bir kişi var gibi hissediyorum.
Kitabı bana göre farklı kılan şey, her defasında ana karakterden bir halis nedamet tiratı duymayı beklerken yine kibir fışkırtısı işitmek. Yahu bulsana doğru yolu derken veya öyle bir son beklerken doğruya meyledecek cihazın karakterimizin içinde olmadığını tekrar hatırlıyor ve alışılmışlıktan uzaklaşan bir kurgunun içerisine dahil oluyorsunuz.
Kitabın hoşuma giden bir yönüde, ana karakterin sanat merakının betimlemesi saolsun okuru sanatsal bir gezintiye çıkaran anlatılar. Hem yazarın birikimine hayran kalmanıza hemde entellektüel bir haz almanıza fırsat veriyor. Hoş kitaptan sonra entellektüel kelimesinden bir tık iğreti duymaya başladım ama neyse.
Kitabı, yazık oldu kimisine, müstehaktı birisine diyerek özetleyebilirim.
Okuyun. Okutturun.