Benim ehemmiyetsiz şahsımın kusurlarıyla beni çürütmek ve ihânetlerle nazar-I âmmeden düşürmek; Risâle-i Nur'a zarar vermez, belki bir cihette kuvvet verir. Çünkü, benim bir fânî dilime bedel, Risâle-i Nur'un yüz bin nüshalarının bâki dilleri susmaz, konuşur. Ve hâlis talebeleri, binler kuvvetli lisanlar ile o kudsî ve külli vazife-i Nuriyeyi şimdiye kadar olduğu gibi, inşallah Kıyâmete kadar devam ettirecekler.
“Allah ve Resûlü’ne savaş ilan etmek “ diye nitelendirilen faiz kazancını yerken hiç rahatsız olmayan kişinin, domuz etinden tiksinmesi güzel bir örnektir. Birine alışmış, diğerine “henüz” alışmadığından tabiatı nefret ediyor…