melek
@melushka
Tekâmülün ve doğanın verdiği şiirselliğin farkına varıp yaşamaya devam eden bir hanımefendi.
Antalya
2000
190 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
“Ah, zavallı kurbanları düşmanlığımızın”1000Kitap
*Spoiler
CAPULET
Gel kardeşim, Montague, bana elini ver.
Kızımın mirası bu, fazlasını isteyemem.
MONTAGUE
Ama fazlasını verebilirim ben sana!
Kızının heykelini dikeceğim som altından,
Verona bu adla bilindiği sürece,
Daha üstün bir heykel dikilmeyecek
Vefalı ve sadık Juliet’inkinden.
CAPULET
Aynı ihtişamla Romeo da duracak karısının yanında;
Ah, zavallı kurbanları düşmanlığımızın.
Büyüklerin düşmanlığının bedelini çocukları ödüyor ama çocuklar da nasıl aceleci. Rahip boşuna “Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar, ölümleri olur zaferleri” demiyor. Yaşamları o cümleyle mühürlenmiş aslında..
Kitabı 2. kez okuyuşum, ilk okuyuşumda bu kadar içselleştirmemiştim açıkçası ancak bu sefer daha bir hoşuma gitti. Ara ara kafa dinlemek için okunabilecek kitaplar arasında artık benim için.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Selâm peygamberlerin üzerine olsun. Hamd, Rabb’ul-âlemîn olan Allah Teâlâ’ya mahsustur.”
Gönlüm daha da ısınsın, tefsir okuma öncesi hazırlığım ve bilgim de olsun diyerek meâlini okumayı tercih ettim. Meâl açısından güncel diyanet işleri başkanlığının sitesi daha iyi. En basitinden kitaptaki çeviri şu şekilde,
“Artık doğuların ve batıların Rabbi için yemine ne gerek var; şüphesiz ki Biz, elbette kadiriz.” Meâric, 29:70:40
İnternet üzeri çevirilerde direkt yemin edilirken bu çeviri de “ne gerek var” denilmiş. Belki “zaten kadiriz yemine dahi gerek yok” gibi bir anlama ulaşma gayesiyle böyle çevrilmiştir ancak yakışıksız buldum doğrusu.
Bu kitap DİB ve Mushafları İnceleme ve Kıraat Kurulu Başkanlığı incelemesinden geçmesine rağmen bazı çevirilerde DİB sitesinden daha iyi anladığımı belirtmeliyim. Ayrıca dış yüzeyi soyulduğu için ellerim simlenmiş gibi oldu. Hem içine hem de dışına biraz daha özen gösterilebilirdi.
*Spoiler içerebilir
“Hayatın ölmeye başladığı her sefer, bir peygamber çıkageldi.” Bölüm: İsa, s.126
Kendi yaşantımla onun yaşantısındaki bazı benzerlikler sebebiyle kendime en yakın gördüğüm peygamber Hz.Musa olmasına rağmen kitapta en çok Hz.Adem ve Hz. İbrahim’in bölümlerini sevdim. Yazarın dilini de sevdim, anlatımıyla kafamdaki bazı kilit noktaları açılmış gibi hissettirdi. Sadece yer yer konuyu biraz süsleyerek uzattığı için sıkılmadım desem yalan olur. Uzun bir süre sonra tekrar okumayı düşünüyorum, bakalım düşüncelerim ne yönde değişmiş olacak. Okumanızı tavsiye ederim bu arada.
“Tanrı’sız ruh, ışıksız lâmbadır. Işıksız lâmba ise işlevsizdir.” Bölüm: İsa, s.125
Işığımızla kalmak niyeti ve dileğiyle.
*Spoiler içerebilir
Bir şiirini beğendiysem on şiirini beğenmedim. Duyguyu karşıya aktarmaktan çok uzak, saçma olanlara -ihbar şiiri- değinmiyorum bile. Tabii Tanrıyla olan ilişkisindeki laubalilik de daha en başından önyargılı şekilde okumama sebep oldu. Sevdiğim şiirleri için şimdilik kitaplığımda kalacak ama belli mi olur belki bir gün elden çıkarırım.
Bu kitabı 2.kez okuyuşum. İlk okuduğumda bana pek bir tesiri olmamıştı çünkü hala çocukluğumu hatırladığım bir dönemdeydim. Bu okuyuşumda çoktan yetişkin hayatına geçtiğimi ve güzel birçok şeyi geri plana attığımı fark ettim. Açıkçası okur elden çıkarırım diye düşünüyordum ancak benim tozlu raflara kaldırdığım bazı duyguları bana hatırlattığı için kitaplığımda durmaya devam edecek. Okumanızı tavsiye ederim, bir şey kaybetmezsiniz.
