Bırakın beni ey hakikatler! Yürümek istiyorum. Cennetlerin olduğu yere doğru. Ne açıkları, ne açları, ne beni kızına münasip görmeyen zengin tüccarı, hiçbir şeyi düşünmeyeceğim. Dertlerimden kime ne? Bırakın beni harpler,,,Kadınlar...Çocuklar...Açlar...Deliler. Yürümek. Şoseden ayrılan yoldan bir cennete doğru yürümeye bakın
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İyi ki bu topraklarda doğmuşumda böyle bir dehayı, böyle muazzam yazan bir öykücüyü tanımışım diyebiliyorum. Ne zaman denize baksam gelir usta aklıma; öyküleriyle baharı, martıları, insanları, suyu, havayı, varlığını hissediyor insan. Hangi öyküsünü, hangi kitabını alayım da bir başka öyküsünün arkasına koyalım? Dönüp dönüp o güzel diliyle yazdığı öyküleri okumalı demekten başka ne diyebilir ki insan?
Öğrenmeye başladığı şey aslında özgürlüğün yüküydü. özgürlük ağır bir yüktür, ruhun yüklenmesi gereken. Büyük ve garip bir sorumluluk.. Kolay değildir. Verilen bir armağan değil. Yapılan bir seçimdir; bu seçimde zor bir seçim olabilir. Yol yukarıya, ışığa doğru çıkar; ama yüklü yolcu oraya hiçbir zaman varamayabilir.