Müstehzi
@meraaa
Meleklerin ağırlığından değil, kalemlerinin ağırlığından değil, yazdıklarının ağırlığından çöken, düşen, çürüyen omuzlarım!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Bu gezgini tanıyorum: Yıllar önce buradan
geçmişti. Adı Zerdüşt'tü; ama ne kadar da değişmiş. O gün külünü dağlara götürüyordun; bugün de ateşini vadilere mi götüreceksin? Kundakçılara verilen cezadan korkmuyor musun?
Evet, tanıdım Zerdüştü. Tertemiz bakıyor gözleri,
ağzında tiksinti hiç yer etmemiş. Yürümesi dans eder
gibi değil mi?
Çocuk olmuş, değişmiş, uyanmış Zerdüşt: Uyuyanların arasında ne yapacaksın?
Yalnız başına denizde yaşar gibiydin, yaşadığın deniz taşırdı seni. Kıyıya mı çıkmak istiyorsun? Ne acı, gövdeni yine kendin mi taşımak istiyorsun?"
"İnsanları seviyorum." diye yanıtladı Zerdüşt
"Neden?" diye sordu ihtiyar. "Ormanda inzivaya çekilmenin nedeni de insanları sevmen değil mi?
Tanrıyı seviyorum şimdi; insanları değil. İnsan fazlasıyla kusurlu bir varlık çünkü. Bence insanlan sevmek felaketim olurdu."
