"Elveda Moskova! Göremeyeceğim bir daha Çiçkin'i ve proleterleri ve Krakowska salamını. Köpek sabrım sağ olsun, cennete gidiyorum. Kardeşlerim, işkencecilerim, ne diye eylediniz öyle?"
"Çağımızda geçmiş yüzyılların bilmediği, kısa ömürlü bir yaratık yaşıyor. Sinemadan çıkmış insan. Gördüğü film ona bir şeyler yapmış. Salt çıkarını düşünen kişi değil. İnsanlarla barışık. Onun büyük işler yapacağı umulur. Ama beş on dakikada ölüyor. Sokak sinemadan çıkmayanlarla dolu; asık yüzleri, kayıtsızlıkları, sinsi yürüyüşleriyle onu aralarına alıyorlar, eritiyorlar."