“Bu dünyada iki mühim hadisenin oyuncağıyız.
Doğum,ölüm...
Neredeydik?Nereye çıktık?Ve nereye döneceğiz?Hayat ve ölümümüzle ne hizmet görmüş oluyoruz?Kimi eğlendirmek için bu ebedi sahnenin palyaçoluğunu yapıyoruz.Hangi kuvvetin mamulâtıyız?”
sorularıyla başlıyor romana
Hüseyin Rahmi Gürpınar. Sonra ruhçuluktan bahsediyor.1932 de Cumhuriyet Türkiye’sinde yazdığı Ölüler Yaşıyorlar mı? romanı ile
gizemli,belirsiz,merak uyandıran konulara yönelmiş içine biraz da aşk katmış yine.Anlatılanlara da inanmayın diye başta uyarmış.Bir konakta geçen hikayede bir anne,ruhçuluğa meraklı iki oğlu,bir kızı ve yine ruh çağırma meraklısı bir mürebbiye,evin çalışanları yaşamaktadır.Bir de dayıları var çocukların bu merakına karşı çıkan,kızan.Sonra birçok fantastik figürlerle roman ilerliyor ve yan konağa yeni ve gizemli bir ailenin taşınmasıyla da tuhaf olaylarla fantastiğin de fantastiği bir hale döner.
Ruh çağırma seansları,
kötü ruhlar,iyi melekler,
aşık olanlar,şeyhler,
büyüler,gotiği hatırlatan tekinsiz sahneler,
planlar,cesetler ve muammalı bir son...
Elbette kendine göre yüzde yüz doğru olan dünya görüşüyle yine temelsiz inançları,yersiz alışkanlıkları halkın anlayacağı dilden aydınlatmaya gayret etmiş ve harika bir roman olmuş.Çok sevdim yine.Bir okur olarak eleştirecek bir şey bulamıyorum ben,sıkı bir Hüseyin Rahmi Gürpınar okuruyum artık,kimse de eleştirsin istemiyorum.Sadece herkes bilsin,okusun istiyorum çok bilinen eserlerinin yanı sıra.Ben hiç ara vermeden yeni bir romanını daha okuyacağım.
Reklam
Amcanın Düşü adlı uzun hikayesinde Dostoyevski 1850’li yıllarda Rusya’da bir kasabada yaşayan insanların yaşamlarını,
durumlarını eleştiriyor,biraz da eğlenceli bir dille anlatıyor diğer eserlerinden farklı olarak!..Çarlık Rusya’sında küçük bir kasabada yaşayan anne kızını yaşlı ama zengin bir prensle evlendirmek ister.Kadın karakterler,dedikodular,ahlaksızlıklar,kadın-erkek ilişkileri,evlilik planları,entrikalar,’para için her yol mübahtır’ a çıkan yollar ve biraz da nükteli anlatım girince işin içine ben Hüseyin Rahmi Gürpınar’ı anımsadım.Okunacak çok kitap var,yazar var.Ne sevdiğimi,ne okumaktan keyif aldığımı biliyorum,
tercihim hep klasiklerden yana.Hem kendi edebiyatımız,hem dünya edebiyatı adına uzun sürecek bir okuma yolculuğu bu.Bugünkü durağım Amcanın Düşü
keyifle okudum ben,eminim
Dostoyevski seven herkes de keyifle okuyacaktır.
Yine yeniden Hüseyin Rahmi Gürpınar.Bu kez Nietzsche hayranlığını açık açık gösteren bir Hüseyin Rahmi Gürpınar var.
Mizahtan çok felsefe var.Yine ahlak kavramı sorunlu.
Evlilik,sadakatsizlik,
kadın erkek ilişkileri,
aldatma,aldanma,hayat kavgası hepsi içi içe...Ulviye Melek hayatını metreslikle yaşamış bir kadın,’Kokotlar Mektebi’ adında bir okul açıp bu işi sistemleştirmeye çalışırken toplumcu yazar Kudret Ali Bey’den kalemiyle destek ister.Sonrası basit, herkesin anlayabileceği felsefe muhabbeti ve aralarda aşk hikayeleri de var.
Yazdığı her kitabı çok seviyorum.
Her kitap başka bir bakış açısı,başka hayatlar,başka insanlar,başka karakterler...Bir de bi şey var kitaplar varken asla yalnız değilsiniz!..Hüseyin Rahmi Gürpınar’ı duymayan yoktur ama okumayan varsa mutlaka okusun!..Benim okuma dünyamda en sevdiğim arkadaşımdır kendisi.
