Ona dönüp hüzünlü gülümsedim. "Hatırlıyor mudun?" diye sordum. "Akşamları Sen kendi balkonunda otururdun, ben de kendi balkonumda."
" ben karşı binanın camından senin yansımanı izlerdim,"dedi Efe.
"Peki şeyi hatırlıyor musun?" dedim gülerek. "Sana pastaneden kendi yaptığım iddia ettiğim bir tatlı alıp getirmiştim."
"Tatlıların altında pastanın ismi yazıyordu."
Efe ufak bir kahkaha attı. O anı yeniden yaşamış gibi utandım.
"Ben kendi dairemde senin şarkılarını dinlerdim, sen kendi şarkını duyunca bana mesaj yazardın..."
"Sen balkonda uyuya kalırdın, ben karşı camdaki yansımadan uyuduğunu görünce arayıp seni uyandırırdım."