mert
@mertkilicA
Çok mutluyum. Bütün bu iç çatışmalarımın mimarı benmişim aslında. Bunu fark ettiğimde savaşan bütün fikirler, bütün duygular ellerindeki silahları bırakıp birbirlerine sarıldılar. Tarifsiz bir duygu, tarifsiz bir his. Aslında değil, bana kalsa ben size bu hissi tarih anlatarak hissettiririm ama kimse benim tarih anlatmamı dinlemek istemiyor galiba. Tek vücut olduğumu ilk defa bu kadar net hissediyorum, bütün gücümü kullanabiliyorum. Bu gücü kendimi daha geliştirmek için harcayacağım. Bağırmak istiyorum!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
MutlulukDüşünce
Bu güne kadar her zaman mutluluğun ulaşılamaz bir ışık olduğunu düşündüm. O ışık kahramandı, sadece orda durarak bize ulaşılmaz da olsa bir hayat amacı sağlıyordu. Ama öyle değilmiş. Mutluluğu her dakika, her saniye deneyimliyoruz. Ulaşılmaz ışık ise "neden mutluyum" sorusunun ta kendisi. Sözde "mutsuz" olan insanlar aslında sadece bu sorunun arkasından koşan insanlar. Mutsuz değiliz biz. Sadece mutluluğun nedenini çok sorguluyoruz. Sorgulamaya devam edeceğim ama bu beni mutsuz depresif veya intihara meyilli bir ergen yapmayacak. Mutluluğumun farkında bir şekilde bunun nedenlerini sorgulayacağım. İnsanlara bakacağım ve anlamlandırmaya çalışacağım mutluluğun kaynağını. En azından deneyeceğim.
AğaçEdebiyat
Okulun son günüydü. Okulun son aylarında her öğle arası tek başıma gittiğim ormanlık arazideki ağacın dibine yazdan önce son defa oturmak gelmişti içimden. Gidemedim oraya. İçimdeki radikal değişim buna izin vermedi. Eskiye bir bakış bile büyük bir günahtı. Gidemedim o ağacın yanına. Keşke her bir değişimden sonra eski kendimi bu kadar düşman bellemesem ama elimde değil işte.