Merve Çeliker
@mervceliker
"Şu anda sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim," dedi:"Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda."
İnsan daima ihsâna mâğluptur. Zira ayet-i kerîmede buyrulur:
"İyilikle kötülük bir olmaz. Sen (kötülüğü) en güzel şekilde sav! O zaman seninle arasında düşmanlık bulunan kimse, sanki candan bir dost oluverir." (Fussilet,44)
Ashab-ı kirâmdan Hârise bin Nûman gözlerini kaybetmişti. Namazgâhından odasının kapısına bir ip çekmiş, yanına da içinde hurma ve başka şeyler bulunan bir sepet koymuştu. Herhangi bir fakir yakınından geçip selam verdiğinde, sepetten bir şeyler alır, ipe tutunarak odasının kapısına gelir ve fakire bizzat verirdi. Ailesi:
"-Biz senin adına veririz!" dediklerinde onlara şunu söylerdi:
"- Peygamber Efendimiz'in şöyle buyurduğunu işittim:
"Yoksula kendi eliyle sadaka vermesi, kişiyi kötü ölümden muhafaza eder."
Kıyamet gününde bir kişinin yakasına, hiç tanımadığı biri gelip yapışır. Adam şaşırır ve:
-"Benden ne istiyorsun? Ben seni hiç tanımıyorum ki!"der. Yakasına yapışan kişi ise:
-" Dünyada iken beni hata ve çirkin işler üzerinde görürdün de, ikâz etmez, beni o kötülüklerden alıkoymazdın!" diyerek davacı olur.
