Isabelle'in içi o çok iyi bildiği, kemiklerine kadar işleyen hayal kırıklığıyla doluydu. Şu hayatta hiçbir şey öğrenmemiş miydi? İnsanlar bırakıp giderdi. Bunu biliyordu. İnsanlar özellikle de onu bırakıp giderlerdi.
"Uzun zaman önce, Xu ailesinin ataları sadece bir tavuk beslerdi. O tavuk büyüyünce kaz oldu, kaz kuzuya döndü ve o kuzu öküz oldu. Ailemiz böyle zenginleşti."
"Sıra bana geldiğinde, Xu ailesinin öküzü kuzuya döndü. Sıra sana geldiğinde, kaz tavuğa döndü ve şimdi bir tavuğumuz bile yok."