Kamyon bozkır yolunda kuş gibi uçuyordu. Çevremde her şey harekete gelmişti;dağlar, tarlalar, ağaçlar bize doğru koşuyordu. Rüzgar kamçılıyordu yüzümüzü. Pırıl pırıl güneşe karşı sevinçle gülmeye başladım. Pelin otu, lale kokan havayı ciğerlerimize doldurduk.
Kar, ne de güzel yaraşıyordu görkemli dağlara! Tanrı onları sanki o gece yaratmıştı. Doruklar bembeyaz, yamaçlar gölgeli, ama her şey elle çizilmiş gibi belirgin, karası kara, akı ak, tertemiz, pırıl pırıl ve görkemli.