Melih, etkisini birkaç gün sonra gösteren ilaçlar gibi, her geçen gün olayın biraz daha dışına çıkmak yerine giderek daha çok içine çekiliyordu. Şunu görüyordu; insan bir hikayenin ne denli tam orta yerinde olduğunu sansa da daima bilinmeyen karanlık noktalar kalıyor, böyle olunca da yaşananları bir bütün olarak görmek neredeyse imkansızlaşıyordu... Bunun nedenini sonunda çözdü Melih. Bir hikaye asla bir kişiye ait olmuyordu. Belki hikayeleri büyülü kılan da buydu; herkesin beyninde, aynı şeyi anlattığı sanılan ama aslında bambaşka olan bir film makarasının dönüyor olmasıydı.
Sayfa 331 - Kafka Kitap, 1. Baskı, Kasım 2020·Kitabı okudu