“son kez baktı, kısacık bir an. Yeryüzünün bütün kanserli hastaların çektiği acıların toplamından daha fazla bir iç acısıyla.
Gözlerini yumdu, uyudu.
Bir daha uyanmadı.
Yanına oturdum, elini elime aldım, soğumasını izledim. Gözyaşı döktüm sabaha kadar.”
“Sevgi, insan doğasının yapı taşlarından biri olmakla beraber, ısdıraplarımızın da ön koşulu olmaya devam ediyor.
Ne kadar çok seversek, o kadar çok ıstırap çekiyoruz.“