Yaşar Kemal’in emrinde askerler değil, kelimeler var. Taburlara, bölüklere değil, kelimelere, deyimlere, ninnilere, ağıtlara hükmediyor. Bu yüzden başta kendi halkı olmak üzere dünyadan saygı, sevgi görüyor.
Yaşar Kemal’in bütün dünyada meşhur olan gülüşü, insan kardeşliği tutkusu, sıcaklığı, kavgası ve eşine az rastlanır kişiliği bir tek kelime ile özetlenebilir: Edebiyat.
Son gün Yaşar Kemal, yoğun bakım ünitesinde bilinçsiz yatan Thilda’nın soğuk alnını öpüyor ve “Thildacığım, sevgilim” diyor. “Sana teşekkür ederim. Yaşadığımız bu güzel hayatı için sana teşekkür ederim sevgilim. Korkma, sakın korkma! Biz namuslu bir hayat sürdük.”
Bunca yıl içinde ben Yaşar Kemal’in konuşup da, ucundan kıyısından tanış çıkmadığı adam görmedim. Hatta Anadolu’yu ve halkı tanıma becerisini o kadar ileri götürmüştür ki, bir bakışta herkesin nereli olduğunu anlar.