Solveig ile tanıştığında, Solveig, romanlardan konuşmak istiyordu hep ve Doppler onun başkalarıyla değil, yalnızca kendisiyle konuşmasını istiyordu, o yüzden birkaç yıl komidinin üzerinde kitaplar oldu. Solveig’i tavladığını anlar anlamaz kitap okumayı kesti. Birilerinin uydurduğu şeyleri okumaya harcayacak vakti olmadığını düşünüyordu.
Pek çok kişinin bu bankın önünden aceleyle geçmesinin nedeni muhtemelen, güçlerinin yettiğinden daha pahalı bir sürü şey almış olmaları, diye düşündü Doppler.
Altı gibi ilk işçiler geçmeye başladı. Şimdi işçi lafı pek doğru olmadı, diye düşündü Doppler, oturuyor çünkü bu semtte çok az işçi oturuyordu; yani yüzünü nadiren gördükleri patronların emrinde kol gücüyle çalışan, az eğitimli, mesaisi belli ve görevleri başkalarınca tanımlanmış kişiler anlamında.