Şu güzel ülkede hep birlikte yaşamayı ve birbirimize tahammül etmeyi öğrenebilsek, uçsuz bucaksız cennet çayırlarına açılacak gönüllerimiz. Bütün mesele, hep birlikte iyi, güzel, doğru ve onurlu bir yaşamın özlemini duymamızda. Çünkü cenneti de cehennemi de yaratan bizleriz.
Hayatımızı, gerçekleşip gerçekleşmeyeceğini bilmediğimiz idealler peşinde tüketmek değil, yaşamayı savunuyorum. Büyük hayallerle çok zaman kaybettik, artık basit şeylerin zamanıdır Osman.
Bazen saatlerce internetten uzaydaki uyduların canlı yayın akışlarını izliyorum. Her şeyin olağanüstü bir olağanlıkta akması, o sonsuz boşlukta hiçbir şey olmaması ruhuma iyi geliyor, sakinleşir gibi oluyorum. Bu sakinlik televizyonu açana kadar sürüyor. Cennet vatanımızın politik gündeminden saçlarım beyazladı, sinirden yatak sardım, kaputumdan dumanlar çıkartıyorum. Ülkenin hali hal değil, bu olanlar yalnız başına taşınacak gibi değil. Gelip biraz destek atsan ne güzel olur Osman, ben kaldıramıyorum.
Ölüm yatağa döndü, adama sarıldı, o hiç uyumazdı ama bu kez daha ne olduğunu bile anlamadan uyku gözkapaklarını yavaşça örttü. Ertesi gün hiç kimse ölmedi.