Merve
@mervereader
https://1000kitap.com/bidunyakitapgrubu1
Çevre mühendisi
Lisans
İstanbul
İstanbul
19 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Prokrastineyşin, erteleme alışkanlığına bakış açımı değiştiren bir kitap oldu. Daha önce ertelemeyi tembellik ya da disiplinsizlik olarak görüyordum, ama bu kitap sayesinde bunun aslında çok daha derin, duygusal ve psikolojik bir süreç olduğunu fark ettim.
Kitapta en çok dikkatimi çeken şey, ertelemenin aslında bir “duygu yönetimi problemi” olarak ele alınmasıydı. Yapmamız gereken işleri ertelememizin altında çoğu zaman kaygı, korku ya da başarısızlık hissi yatıyor. Bu bakış açısı, kendime karşı daha anlayışlı olmamı sağladı.
Yazarın dili oldukça sade ve anlaşılır. Akademik bir altyapısı olmasına rağmen anlatım hiç ağır değil. Aksine, günlük hayattan örneklerle konuyu çok net bir şekilde açıklıyor. Okurken “bu tam ben” dediğim birçok an oldu.
Kitap sadece problemi anlatmakla kalmıyor, aynı zamanda küçük ama etkili çözüm önerileri de sunuyor. Özellikle “mükemmel başlama” isteğinin bizi nasıl durdurduğunu fark etmek benim için önemli bir kazanımdı.
Benim için bu kitap, erteleme alışkanlığıyla yüzleşmemi sağlayan ve kendimi daha iyi anlamama yardımcı olan bir rehber oldu. Eğer sürekli bir şeyleri erteliyor ve bunun nedenini anlamakta zorlanıyorsanız, kesinlikle okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Reklam
Alper Canıgüz’ün kendine özgü anlatım tarzı, ironisi ve yer yer absürtleşen kurgusu, kitabı sıradan bir hikâyenin çok ötesine taşıyor.
Roman boyunca karakterlerin iç dünyalarına derin bir şekilde giriyoruz. Özellikle kırılmışlık, hayal kırıklığı ve insanın kendisiyle olan mücadelesi çok güçlü bir şekilde işlenmiş. “Rencide ruhlar” kavramı, kitapta sadece bir tema değil; neredeyse tüm karakterlerin ortak kaderi gibi hissettiriyor.
Yazarın dili oldukça akıcı ama aynı zamanda düşündürücü. Bazı cümlelerin altını çizme isteği uyandırması benim için kitabı daha da özel kıldı. Mizah ve hüznün iç içe geçmesi ise en sevdiğim yönlerinden biri oldu. Hem gülümseten hem de insanı içten içe sarsan bir anlatımı var.
Kitapta zaman zaman karmaşık gelen yerler olsa da bu durum, hikâyenin çok katmanlı yapısından kaynaklanıyor. Okudukça parçalar yerine oturuyor ve bu da okuma deneyimini daha tatmin edici hale getiriyor.
1830 yılının yazında Victor Hugo imkânsız bir teslim tarihiyle karşı karşıyaydı. On iki ay önce yayımcısına yeni bir kitap sözü vermişti. Ama yazmak yerine yılı diğer projelerin peşinden koşarak, misafir ağırlayarak ve işini erteleyerek geçirmişti. Bu durumdan sıkılan yayımcısı altı aydan daha kısa bir teslimat tarihi belirledi. Kitabın Şubat 1831'de bitmiş olması gerekiyordu.
Hugo erteleme alışkanlığını yenmek için tuhaf bir plan kurdu.
Bütün giysilerini topladı ve bir yardımcısından onları büyük bir sandığa kilitlemesini istedi. Geniş bir şaldan başka giyecek hiçbir şeyi kalmamıştı. Dışarı çıkmak için uygun kıyafeti olmadığı için çalışma odasından çıkamadı ve 1830 yılının sonbahar ve kışında çılgınlar gibi yazdı. Notre Dame'in Kamburu 14 Ocak 1831'de, planlanandan iki hafta erken yayımlandı.
Bana eğlenceli gelirken başkalarına iş gibi gelen şeyler neler?
Bir görev için yaratılıp yaratılmadığınızın işareti onu sevmeniz değil, görevin zahmetiyle çoğu insandan daha kolay baş edebilmenizdir. Ne zaman diğer insanlar bir şeyden yakınırken siz keyif alıyorsunuz? Sizi başkalarını yorduğundan daha az yoran iş, sizin yapmak için yaratıldığınız iştir.
Reklam