Merve sert
@mervesrt20
Reklam
böylece drogo, bir kez daha bastiani kalesi'ne çıkan vadiyi tırmanmaktaydı, ömründen on beş yıl daha eksilmişti. ne yazık ki, kendisinde hiçbir değişiklik hissetmiyordu, zaman çok çabuk geçmiş, ruhu yaşlanmaya vakit bulamamıştı. ve geçen saatlerin yarattığı karanlık endişe her gün biraz artsa da, drogo hâlâ asıl önemli olan şeyin henüz başlamadığı fikrinde inat etmekteydi. giovanni, sabırla, o hiç gelmeyen anı bekliyordu, geleceğin feci derecede güdükleştiğini, artık hiçbir şeyin eskisi gibi, yani önündeki zamanın kendisine upuzun bir dönem, harcamakla tükenmeyecek bir servet gibi göründüğü zamanlardaki gibi olmadığını görmüyordu.
