Oysa nehir benimdi. Ben şöyle bir doldururdum nehri içime. Ağzım, burnum, midem, bağırsaklarım, gözlerim dolardı nehirle. Kulaklarım dolardı nehirle. Nehrin uğultusu başlardı beynimde dolanmaya. Nehrin garip türküsü başlardı kulaklarımda uğuldamaya. Gözlerimden sızardı nehir, ağlıyorum sanmasınlar, bazen gözlerimden öylece sızardı nehir.
O akşam her şey bana aitti, yalnızca bana. Nihayet bir şeylere sahiptim, ay, köy, müthiş bir korku.
Sayfa 53