Yalnızca başlangıçtaki vesileyle bakmakla yetinirseniz bir sevginin gücünü yanlış değerlendirirsiniz, aslında daha öncesindeki gerileme, ruhun bütün büyük sarsıntılarına zemin hazırlayan, yalnızlığın ve düş kırıklıklarının yarattığı o bomboş karanlığa bakmak gerekir. Yaşanmamış duygular burada birikerek aşırı ağırlaşır ve değeceğine inanılan ilk kişiye karşılaştığında alabildiğine boşanır.
Mağlup mu desem, mağçup mu?
Ama ikisi de değil,
Ben garip sen güzel, dünya mutlu…
Öyle tuhafım ki akşamüstü,
Sevgilim,
Cana götürür gibi
İki yanım iki süngü…