Efendimiz, sabahlara kadar, ayakları şişene değin namaz kılmıştır. Bu halini gören Aişe Annemiz, bir gün; "Ya Resulallah, sen cennetle müjdeli, cennet ise senin için var olmuş iken neden sabahlara kadar, ayakların şişene kadar namaz kılıyorsun?" diye sormuştur. Allah Resulü; "Efelâ ekûnü abden şekûra? Ben Allah'a çok şükreden bir kul olmayayım mı?" diye cevap vermiştir.
"Ya Rab! Ben anladım ki cebri determinizm içerisindeki her bir parçanın planı muazzam ve kusursuzmuş. Başıma gelen her şeyden senin haberin varmış. Madem başıma gelen her şeyden haberin var, madem bu dünya darılma değil, dayanma dünyasıdır; öyleyse ben kime darılayım?"