hatırlarım ilk görüşümü dünyayı,
bir mideye kabuğunun aralığından;
suların yeşili, göklerin mavisi,
hâlâ tuzlu akar kanım
istiridyelerin kestiği yerden.
gülüp eğlenmeliydim
su gibi akmalıydım şu yaşımda,
oysa ağır ağır düşünüyorum geleceği
kaç gecem daha böyle uykusuz geçecek
beni felaketler değil düşünmek mahvedecek