Bence en kısa zamanda askıda sevgi uygulaması başlatmalıyız. Ekmekten sudan çok ihtiyacı var insanın sevmeye, sevilmeye. Çünkü sevgisizliğin insanı götürdüğü son durak askıda kalmak, asılı kalmak ve
kabukları koparılmış iki kaplumbağa yavrusu olduğumuzu düşünüyordum, iki kabuksuz kaplumbağa gibi birbirimize sokuluyor, birbirimize sığınmaya uğraşıyorduk. Eğer koparılmamış olsaydı kabuklarımız birbirine çarpar, birbirimize sokulmamızı önlerdi, hikayelerimizi bu kadar çabuk anlatmazdık. Biz anlatmamak üzere eğitilmiştik, kimliğimizi sırtımıza yazarlar, kabuğumuzu sıkıca üstümüze kapatırlardı, böylesine çabuk ele vermezdik kendimizi.
Biliyor musun, zenginler korkak oluyor, paraları arttıkça korkuları da artıyor. Ama insan bunu yoksullaştığında fark ediyor, zenginken bu korku insana doğal geliyor...