Diz çök ey zorlu nefis, önümde diz çök!
Heybem hayat dolu, deste ve yumak.
Sen, bütün dalların birleştiği kök;
Biricik meselem, Sonsuza varmak
Reklam
Ben boşluk anlamında bir Hiç değilim, Ben yaratıcı bir Hiçim ve bir yaratıcı olarak bu Hiçten, her şeyi kendim yaratıyorum. O hâlde tamamen Bana ait olmayan davalar defolsun gitsin başımdan! ... Benim meselem... sadece ve sadece Benim olandır ve genel olmayıp, tıpkı benim biricik olduğum gibi, o da biriciktir.
Dünyada muazzam ve ürkütücü olaylar gerçekleşse de, bu egoistçe bir şey olsa da, kendi kendime bende gerçek inanç ve hakiki tevazunun eksik olduğunu söylemek zorunda kalsam da, benim dertlerim dünyanın acısıyla, ulusların ve halkların kaderiyle kıyaslandığında gülünç gelse de bu şehirde kendimi yollara vurup beni şahsen ilgilendiren, halledilmesi gereken bir meselem olan o kadını titizlik ve bencillikle, kör ve takıntılı bir biçimde aramadan duramazdım. Onu görmek, sesini duymak, gözlerinin içine bakmak, tenini, alnını, ellerini incelemek zorundaydım.
Reklam
Reklam