Mehmet Emin Soylu
@messoylu
Türkçe Öğretmeni
Lisans
14 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Klasik bir Ahmet Ümit eseri, çok akıcı, sade bir anlatıma sahip. Diğer romanlarında olduğu gibi, ters köşeler, gizemler ve betimlemeler harikaydı. Roman boyunca betimlenen sıcak ve boğucu hava şu serin ilkbahar ayında bile hissedilebiliyordu. Son yıllardaki mülteci sorunu çok farklı bir perspektiften anlatılıyor. Kesinlikle tavsiye ediyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kısa kısa hikayelerden oluşan polisiye. Ahmet Ümit'in diğer kitaplarından farklı olarak cinayetler hemen çözülüyor ve okuru çok da meraklandırmadan hikayeyi bitiriyor. Kitabı okurken çok fazla keyif almadım. Nedeni ise; sanki bir polis memurunun günlüğünü okuyor gibi hissettirmesi. Buna rağmen çerezlik, tek atımlık kitaplar listesinde yer almayı hak ediyor.
Ahmet Ümit ve İstanbulEdebiyat
Kitap, başlarda son derece iyi işlenmiş polisiye kurgusuyla okuru hemen kendine çekiyor. Hikaye ilerledikçe toplumsal eleştiriler ağır ağır kendini hissettirmeye başlıyor. Doğayı ve tarihi katleden, yağmalayan müteahhitler ve rantçılar güzel bir şekilde eserde eleştiriliyor. Onları gerek kurgu dünyada gerekse okur vicdanında bir mahkemeye çıkarıyor.
Ahmet Ümit, İstanbul'un tarihini çok iyi analiz ederek kurguladığı romanı, tarihsel imgelerle süsleyerek harika bir eser meydana getiriyor. Yazar, kitabın sonlarına doğru okuru şaşırtarak ters köşe yapıyor.
Ben, Ahmet Ümit'in eserlerini okumaya yeni başladım ve kitapları okudukça yazarın İstanbul sevgisini kendimde de hissetmeye başladım. Ayrıca, kitaplardaki İstanbul betimlemeleri sizi İstanbul'da bir yolculuğa çıkarıyor. İstanbul'un tarihini ve kültürünü adeta yaşatarak öğretiyor.
Postmodern kitapları okumayı sevmiyorum ama postmodern edebiyata yabancı kalmamak için bu türdeki kitapları sevmesem de okumaya devam ediyorum. Gece, benim okumaktan vazgeçtiğim tek postmodern kitap olabilir. Nedenini bilmiyorum. Ama kitabı okurken işkence çekmek istemedim de diyebilirim. Belki kitabın bir suçu yoktur. Belki de suç bendedir bilemiyorum.
Kitap, sürükleyici ve yapboz gibi ilerliyor. Bu okur içün oldukça keyifli bir okuma deneyimi sunuyor. Yazar, yer yer Ahmet Mithat gibi fazla detaya inse de kurgusu ve betimlemeleri çok çok iyi olduğu için detaylar can sıkmıyor, aksine okuyucuyu olayların içine daha iyi çekmeyi başarıyor.
