Hoş gör bu çiçekleri, hattâ bu kuru dalı,
Bunlar yabanın değil kendi bahçenin malı!
Varsın küçücük olsun fütuhatın, fakat bil,
Onu fetheden sensin, yoksa başkası değil.
Ara hakkını hattâ kendi nefsinden bile.
Velhasıl bir tufeylî zilletiyle
Tırmanma! Varsın boyun olmazın söğüt kadar,
Bulutlara çıkmazsa yaprakların ne zarar?
Kavaklar sıra sıra dikilse de karşına
Boy ver, dayanmaksızın, yalnız ve tek başına!
Edmond Rostand
Hayatta hiç kimse yoktur ki onunla kurduğumuz ilişki kendimizle kurduğumuz ilişkiden daha değerli olabilsin. Kendi yalnızlığını sağlıklı şekilde kuramayan kimsenin , bir başkasıyla sağlıklı bir ilişki kuramayacağı gerçeği de bu sebepten.
Büyük sessizlikler içinde büyüdüğümüzü düşünüyorum, büyükleri seyrederek, kendimize ya da bir diğerine yapılan nezaketsizlikleri görerek ama hiç tepki vermeyerek.