Herkesin bir arada olduğu ama kimsenin aslında bir arada olmadığı, kalabalıklar içinde yalnızlığın sürekli tecrübe edildiği ve tecrübenin yaşamın kendisi olduğunun sanıldığı, yüzeysel ilişkilerin özendirilip derin bağlar kurmanın önüne geçildiği, yasaklandığı bir evren hayal edin. İstediğiniz herkesi elde edebilirsiniz, onlarla yatabilirsiniz, sevişebilirsiniz ama duygu aktarımı yapamazsınız derin bağ kuramazsınız. Buna izinli değilsiniz.
Çünkü "Herkes herkesin malıdır".
Keyif almak için uyuşturucu kullanabildiğinizi hayal edin, yasal yollarla temin edilebiliyor ve bizzat devlet bunu kendi eliyle size sunuyor. sınırlama yok, istediğiniz kadar tüketin ve uçuşa geçin!
Sınırlı bir bilişsel seviyeye sahipsiniz, eh sonuçta onu kullanmanıza gerek olacak durumlar içinde değilsiniz, neden kendinizi yorasınız ki? Yapacak daha iyi işleriniz var, mesela sürüngen beyninizin canı ne istiyorsa onu yapabilirsiniz, yeni bir partner avına çıkabilir, eğlenceden eğlenceye atlayabilirsiniz. En üst seviye sınıflamada yer alan bir alfa bile olsanız en aşağı seviyedeki bir gamadan farkınız yok, hepiniz bu sistemin ayrılmaz ve birbirine muhtaç birer çarkısınız!
1894'ün aksine herkesin bir arada olup aslında hiçbir zaman bir arada olamadığı, yalnızlığın da farkında olunmadığı (zaten metabiliş diye bir şey olmadığı için bunun farkında olmak da imkansız) bir distopya örneği. Korku direk gösterilmese de makyajlanarak sunuluyor ve asla sizi tehdit eden unsurlardan çekinmiyorsunuz. Tabi hala daha bir şeyleri hissedebiliyor, yozluktan uzak, acıdan kaçmak için düz duvarlara tırmanmıyorsanız bu sözler.
8.5/10