Fuat YERLİTAŞ
@metambaka
15 okur puanı
Nisan 2014 tarihinde katıldı
Yazılışının üzerinden 115 yıl geçmiş olsa da bu güne kadar okuduğum en başarılı kitaplardan biri. Eskimeyecek ve her zaman okunmaya değecek bir kitap. Aslına bakıldığında kitaptaki olaylar ancak bir hikaye oluşturabilecek genişlikte ve olaylar karışmıyor. Basit bir kurgusu var; ancak kahramanların iç dünyasını işlemekteki başarısı sizi kitaba çekiyor. Olayları Necip'in ve Suat'ın gözünden ayrı ayrı görüyorsunuz. Bu bir taraftan onların iç dünyalarına girmenizi sağlarken, diğer taraftan dışarıdan görünenle içeride yaşananlar arasındaki tezadı görmenizi sağlıyor. Ayrıca insanların konuşamadıklarında nasıl yanlış anlamalara yöneldikleri ve yanlış değerlendirmelerin duygu dünyası üzerinde yarattığı yıkım da çıplak bir şekilde ortaya koyuluyor. Mevcut toplum düzeni içinde mutlu sonla bitmesi imkansız bir hikaye için olabilecek en mutlu sonu da yakalamış sanırım yazar. Hem ana kahramanların isteği bir bakıma gerçekleşirken, diğer taraftan toplum veya eserde toplumu da temsil eden diğer kahramanlar zarar görmemiş oluyor.
Reklam
Sıradan bir kitap. Büyük ölçüde Türk filmi havasında. Okurken sıkmıyor ama çok şey de vaad etmiyor. Güçlü sözler söylenmeye çalışılırken beylik laflar edilmiş. Okumamak bir şey kaybettirmezdi sanırım.
Kitabı başlangıçta sıkıcı bulduğumu söylemeliyim. Erotik sahneler de kitaptaki kurguya göre biraz fazla olmuş. Yazar erotizmin her zaman iş yapacağını düşünerek haddinden fazla yer vermiş sanki. Ancak kurgunun temelindeki olay gerçekten sarsıcı. Başarılı bir şekilde sonlandırılmış. Bu sona ulaşmak için okumaya değer.
Biz hep acıları unutmak, geçmişe sünger çekmek, temiz bir sayfa açmak, yeniden doğmak üzerine kuruyoruz sanırım hayatımızı. Bunu yaparken bizi ileriye götürecek, olgunlaştıracak pek çok tecrübeyi de yitirmiş oluyoruz. Devletlerin kararlarını insan temelinde inceleyen bir roman. Unutturulmaya çalışılanların üzerine gitme isteği uyanıyor insanda.
İnsana umut veren bir kitap. En çok sefalete düşülen anlarda bile hala yardımseverliğini yitirmemiş insanların bulunabileceğine inandırıyor. Ancak eserin realist bir çizgide yazılmış olmasını tercih ederdim. Çok fazla tesadüf var. Bir süre sonra insan bu kadar da olmaz diyebiliyor.
Reklam