Güzel di fakat..
Kitap çok güzel ama beni rahatsız edene bir kaç şey var öncelikle Nazenin karakteri çok güzel anlatılmış duruşu hitap şekilleri tam beklediğim gibi diplomatik ve sert ama karakterin bilmediği hiçbirşey yok 10 parmağında 11 marifet gerçekten halkın sorunlarını dinlemek için gittiği en ucra köşede ki köye gidiyor ve oranın ağasının karısının doğumu başlıyor ve kendisinin ebelik eğitimi olduğu için kendisi doğumu gerçekleştiriyor çok güzel birşey ama karakter kendini bildi bileli vatanına hizmet etmek için kendini adayan geç bir hanım efendi hukuk fakültesini bitirdikten sonra kaymakamlık yapıyor ve en sonda Vali hanım olarak karşımıza geliyor bu kadar hayat temposunun içerisinde her şeyi bilip birçok şeyin eğitimini alması bana saçma geldi onun dışında ben Metehan Binbaşı ile ilişkilerinin biraz daha hızlı ilerlemesini isterdim aralarında ki bir birlerine laf sokmalarını okurken sıkıldım ama yazar hikayeyi ve tüm karakterleri çok güzel işlediği için nabızımızı da yokluyordu sürekli karakterlerin hikayesi değil kitabı bitirmemede yazarın anlatım dili beni çok merakta bırakıp bitirmem de vesile oldu umarım 2. kitap biraz daha hızlı geçer en kısa sürede 2. kitabı okuyacağım.
İlk okuma girişimimde yarım kalan bu bağ, bu kez kusursuz bir keşfe dönüştü. Yazarın pürüzsüz ve cezbedici üslubu sayesinde bir günde tükettiğim bu eser, edebi derinliğiyle beni fazlasıyla doyurdu. Metehan’ın entelektüel ve kişisel birikimini aktarmadaki başarısı, ardından gelen süreci ele alışındaki ustalıkla birleşince ortaya hayranlık uyandırıcı bir yapıt çıkmış.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
NE HEMDEM OLABİLDİK NE DE HEMDERT
İlk kitabın sonunda sonunda çiftimiz kavuşacak derken gelen notla ortalık iyice karışmış vuslat gene bir sonraki kitaba kalmıştı.
Peki serinin devam kitabında neler oluyor. Öncelikle kıyaslayarak gitmek istiyorum ilk kitap daha profesyonel ve mesleki konularla ilerlemiş romantik konular daha geri planda kalmıştı. İkili birbirine karşı bir şeyler hissetse de dillendirmemeyi ve göstermemeyi tercih etmişti. İkinci kitap birinci kitaba nazaran daha çok romantik sahnelerden oluşuyor. Birinci kitapta işlenen konuların devamı ikinci kitapta da işlenmeye devam ediyor. Zaten ilk kitapta hiçbir şey çözüme kavuşmamış, suikast girişimi ile ilgili herhangi bir ilerleme yaşanılmamıştı. İkinci kitap da benzer dolaylarda gidiyor diyebilirim. Kitap gene Metehan ve Nazenin çevresinde ilerliyor ve yan karakterler sadece yardımcı oyuncu derinliği yüzeysel bırakılmış. Karakter gelişimi olarak ilk kitaptan daha farklı olan ve duygularını kabullenenen bir Metehan görüyoruz bu kitapta da ama Nazenin ilk kitaptakinden pek farklı değil. Olaylara daha profesyonel bakmayı tercih ediyor. Bir zorluk yaşadığında vazgeçeceği şeyin Metehan olduğunu biliyoruz mesela o konuda da bir gelişme yok. Nazenin birlikte güçlü olmaya inanmıyor. Sevdikleri ondan ne kadar uzak olursa o kadar güvende olurlar diye düşünüyor, profesyonel kimliği zarar görecek diye birtakım endişeler duyuyor vs vs. Toksik diyemem ama kararsız ve duygularını kabul edememiş bir karakter. Sevmeyi bilmiyor gibi. Sevse de göstermeyi bilmiyor gibi.
Nazenin için ikinci kitapta olumlu ilerleyen şey artık Akdağlılar tarafından benimsenmiş olması.
İlerleyen sayfalarda duygusal olgunluğunun da arttığını söyleyebilirim.
Tam bir geçiş kitabı şeklinde yazılmış. Olaylar var bir şeyler gercekleşiyor ama oturmuş durumlar yok. Seri kaç kitapta
Asar'ın Evlatları'ın devam kitabı olan 
Ecel Kılıcı ilk kitap kadar sürükleyici merak uyandırıcı bir eser. Barış 'ın gerçek kimliğini öğrenmesini, Oğuz Kağan, Metehan ve Okay han ile mücadelesini bol aksiyonu, mizahi öğeleri ve betimlemeleriyle bizzat yaşıyor hissi veriyor. Sabırsızlıkla devam kitabını bekliyor olacağım.
Kargaşa, insan zihninin en kırılgan yerlerine usulca dokunan ama etkisi uzun süre kalan bir hikâye.
Daha ilk sayfalardan itibaren okur, Kutay’ın iç dünyasına çekiliyor. Sakinliğiyle hayata tutunmaya çalışan bu karakterin içinde, bastırılmış öfkenin ve geçmişin izlerini taşıyan başka bir ses var: Onur. Aynı bedende var olan bu iki zıt ruh, roman boyunca okuru hem psikolojik hem duygusal bir çatışmanın ortasına bırakıyor.
Kutay’ın yaşadığı ihanet, geçmişten gelen travmalarla birleştiğinde içindeki Onur’un giderek güçlenmesine neden oluyor. Onur; acının, öfkenin ve yüzleşilmemiş hesapların sesi. Bu ikili arasındaki mücadele sadece bir karakter çatışması değil, aynı zamanda insanın kendi karanlığıyla verdiği sessiz bir savaş gibi ilerliyor.
Roman, travmaların insan ruhunda nasıl yankılandığını, bastırılan duyguların nasıl başka bir kimliğe dönüşebileceğini yalın ama çarpıcı bir dille aktarıyor. Her sayfada gerilim biraz daha artarken, okur da bu zihinsel kargaşanın bir parçası haline geliyor.
Metehan Asaf Çabuk’un kalemi sade ama etkili; anlatım ne yorucu ne de yüzeysel. Karakterlerin iç dünyası özenle işlenmiş, psikolojik geçişler inandırıcı ve akıcı bir şekilde sunulmuş. Yazar, kelimeleriyle okuru yönlendirmek yerine onunla birlikte düşünmeye davet ediyor.
Kargaşa, sadece bir psikolojik gerilim romanı değil; insanın kendiyle yüzleşmesinin ne kadar zor ve kaçınılmaz olduğunu hatırlatan güçlü bir anlatı. Kitap bittiğinde geriye kalan şey, zihinde dolaşmaya devam eden sorular ve içsel bir sessizlik oluyor.
#booksbooksbooks #ａｅｓｔｈｅｔｉｃ #kitapönerisi #kitapinceleme #fyp
Biz Hemdem Olduk
Nazenin, Akdağ ilinin valisi evinde şehit düşürüldükten sonra ilçeye yeni atanan genç vali. Akdağ insanı erkek egemen ve kadına değer vermeyen bir zihniyetin esaretinde. İle gelen ilk kadın vali olması da olayları kolaylaştırmıyor tabi ama Nazenin kendini geliştirmiş, gözükara, vatansever bir Türk genci. Peki vatan sevgisi, kararlı duruşu, disiplini ve insani yönü bu engelleri aşmaya yetecek mi?
Metehan, Akdağ'da görev yapan binbaşı. Koca bir timi cesur duruşunun yanında artık yeni bir görevi de var. İle yeni atanmış Vali Hanım'ın güvenliğini sağlamak. Peki işler yolunda gidecek mi?
Kısaca karakterlerimiz bu şekilde peki olaylar bu kadar basit ilerliyor mu? İşte ona verecek koca bir ASLAm var. Olaylar bir yerden sonra arapsaçına dönüyor. Kim bu hain, dedirtiyor.
Kitap sadece asker ve valinin hayatını değil onların ailelerini ailelerinin sıcak ilişkilerini de konu ediniyor. Aralarındaki ilişkini samimiyeti eski Türk dizilerini andırıyor. Hani bu çocukluğumuzda izlediğimiz birbirini çok seven güzel aileler. Bu aileleri okumak bana bayram sabahı gibi hissettirdi.
Kitaptaki yan karakterlerin de çok başarılı olduğunu ama yüzeysel kaldığını söyleyebilirim. Yan karakterleri derin okumuyoruz. Sadece başrollerin yanında görevlerini tamamlayıp sahneden çıkıyorlar. Karakterlerin tek tip olması her ne kadar hoşuma gitmese de gerçekçi olanın bu olduğunun da farkındayım. Ve hatta kitapta da buna benzer bir cümle geçiyordu. "Askerler, hemşirelerle, öğretmenlerle, polislerle evlenir çünkü çevresinde onlar var." Haklı ama karakter çeşitliliği daha iyi olabilirdi. Gene de karakterlerden olumlu bahsedeceğim biri hariç. Cansel çok sinir bozucu bir karakterdi. Bir hayvan olsaydı kesinlikle kara sinek olurdu. Saçma sapan çocuksu tavırları ve tepkileri vardı. Kitabın kötü karakteri