“Yola çıkarken içimde yalnızca okumak istiyorum duygusu vardır ama hangi kitabı okuyacağımı bilmem. Bu yüzden kütüphaneye vardığımda, sanki bilinmeyen bir dünyayı keşfeder gibi önce gözüme çarpanları incelerim. Sonra da ‘İşte bu kitap!’ dedirten bir kitap bulursam onu eve götürür…”
Hayatımız dağılırken elimden tutmasını beklediğim insanların aksine, bazen hayatı altüst eden o anlarda, kitabın bana dayanma gücü verebileceğini ve beni koruyabileceğini farkettim.
Yarım bıraktığım kitaba karşı bir pişmanlık hissetmem çünkü insanlar arasında olduğu gibi, kitaplarla insanlar arasında da bir bağ olduğuna inanıyorum. Uyum sağlayamadığınız biriyle zoraki bir ilişkiyi sürdürmektense yeni bağlar kurmak nasıl daha iyiyse, kitaplar için de aynısı geçerlidir.