Başucu kitabı olması gereken bir kitap. Başta çok genel bir çerçevede analiz ve sentez okuyorsun fakat sonra kendini bulmaya başlayınca bambaşka bir kapı olduğunu görüyorsun kitapta. Okurun kendisini bularak okuması lazım aksi halde çevresindeki insanları şablonlara yerleştirip yargılamaya başlayabilir. Bunu yapabilmek zor, insanın kendisini tanımıyor oluşunu fark etmesi hayli zor. Hayatın her kademesine dokunan, sadece kendine has olduğunu düşündüğün problemlerin genel olarak toplumun ortak problemleri olduğunu okumak bir rahatlama sağlasa da bununla yüzleşmek zor. Ana hatlarıyla "yalnızlık" "korku" "öfke" "değersizlik" ve "kaygı" problemlerine çok içten bir yaklaşımla ışık tutuyor.