Melike Gkz
@mgkz
“Hayat sanki benden kaçıyor, nereye gitsem orada her şeyin öldüğünü, kime dokunsam cansızlaştığını hissediyorum, hayatı ve canlılığı bulacağım bir başka yere koşuyorum, benim ayrıldığım yerde sanki hayat yeniden başlıyor ve benim yeni gittiğim yerde her şey ölüyor; hayatın hep benim olmadığım yerlerde yaşadığını düşündüğünden bütün zamanım, bir yerden bir yere koşturarak hayatı aramakla geçiyor, ama onu yakalayamıyorum; başkalarının yaşadığını ben yaşayamıyorum bu yüzden birlikte olduğum her şeyden ve herkesten sıkılıp hep uzaklardakini özlüyorum, uzaktakiler hep uzak, yakındakiler hep ölü, benim olmadığım yerlerde insanların neler yaşadığı ise benim için bitmeyen bir merak…”
Sayfa 22 - CAN
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Yürütülen bilimsel çalışmalar annelerine ait konuşmaların yer aldığı ses kaydını dinleyen bebeklerin emme reflekslerinin geliştiğini göstermektedir.”
Bir toplum, çocuklarına duyduğu saygı kadar uygardır.
Sayfa 169 - Kronik
“İnsanların dilinde miyavlamak yasaktır.” Kedi yasası böyleydi; ama, insanlarla iletişim kurmak çıkarlarına uymadığından değil. Tehlikeli olan insanların göstereceği tepkiydi. Konuşan bir kediyi ne yaparlardı? Büyük olasılıkla alıp bir kafese kapatır, bin türlü aptalca deney uygularlardı üzerinde, çünkü insanları anlayıp kendini ifade edebileceğini kabullenmeyi beceremezler.
Sayfa 105 - Can çocuk
