Mehmet ÇAPAT
@mhmtcapat
post-nevrotik münzevi
25 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
dostoyevski’nin taşrada geçen, üst tabaka insanının, rus sosyetesi üzerine yazılmış derin anlam taşıyan, her kesimden karakterleri bulunan sürekleyici ve muazzam bir yapıtıydı. kitabın çokça içine girmeden yazarın kitaptan çıkarmak zorunda kaldığı bir bölüme değinmek istiyorum. beni fena sarstı. ana karakterlerden stavrogin’in 14 yaşında genç bir kızla yaşadığı korkunç deneyim ve bundan duyduğu utanç ve pişmanlık beni şaşırttı. böylelikle kitabı, kafamda tasarladığımdan daha farklı bir biçimde sonlandırdım. piskopos tihon’la diyaloğu da aynı güzellikteydi. tabi yaşanan durumun sarsıcı etkisi kitaba odaklanmamı biraz geciktirmiş olsa da sonradan tekrar toparlayabildim. genel anlamıyla dostoyevski yine şaşırttı beni diyebilirim, iyi okumalar dilerim :)
Ah Dorian Gray! Ne muazzam şeydir seni sevmek, ne muazzam şeydir senden nefret etmek… Öncelikle kitabı tüm okurlara tavsiye ediyorum. Wilde’nin bir nevi ruhunu yansıtıyor diyebiliriz. Bu yüzden kitabı okurken aynı zamanda Wilde’nin iç dünyasına da yolculuk yapıyorsunuz. Kitap açık ve sade bir dille yazılmış, okurken hiç sıkılmadım ve kısa bir süre zarfında bitirmiş bulundum. Sanata bakış açısı, kişinin sanattaki kendi benliği ve buna kendine yorumlaması, sanat sanat içindir deyişi gün yüzüne çıkıyor.
Bir ben var benden içeri. Tam ifadesi böyle. O benliği kimse bilemez, kişinin kendisinden bir başkası buna ulaşamaz. Bu yüzdendir ki bazı şeylerin ifadesi o kadar zordur. Kendi olmanın çizgisinde ilerlerken bambaşka bir benliğe bürünmüşüzdür. Evet Dorian Gray öyle bir karakterdi. Hem iyi hem kötü, hem uysal hem canavar, hem üzgün hem neşeli. Okuyun ve okutun. :)
Bu ikinci incelememdir. Huzurlarınızda.
Goriot Baba bitti. Ben de bittim :) Kızlarına beslediği karşılıksız ve acı sevgiden muzdarip, aşırı ilgi ve alakadan yanıp tutuşan ve bunun karşılığında tüm servetini yitiren bir baba; öte yandan bu el değmemiş sevgiyi hor kullanıp babalarını sömüren, alaşağı eden, yoran, kıran vurdumduymaz kızları… İki aşırı ucu bir haznede karıştırıp önümüze sunup içimize kıymış Balzac. Ayıp etmiş diyemem, yaşamın soyutluğunu somutlaştırarak önümüze koymuş. Minnettarım. Ve bir süreliğine Rastignac olarak dünyaya “merhaba” diyorum. 
Honore de Balzac 
Goriot Baba
Honore de Balzac Goriot Baba