oturduk ve umut ettik aynı anda ayrı ayrı
ayrı ayrı yerlerde benzer tavanlara bakarak
ne çok yineleme var ne çok pekiştirme ne çok
insan var etrafta ne çok olsun biz de niyet ettik
dilek tuttuk fal baktırdık kirli çay tabaklarında
mum yaktık geriye saydık on dokuz sekiz yedi
geçer dedik bütün hepsi geçecek zaman geçince
altı beş dört üç dedik sustuk sonra demedik iki
kıyamadık son çifte aynı anda ayrı yerlerde
-aklımdan bir melek tuttum beni koruyup kollayan
şeffaf kanatlı bir melek, kendisinin haberi yok-
Alengirli Şiirler
Her şey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün ışığı yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her şey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye başladı duman topraktan;
Filiz birdenbire oldu, tomurcuk birdenbire.
Yemiş birdenbire oldu.
Birdenbire,
Birdenbire;
Her şey birdenbire oldu.
Kız birdenbire, oğlan birdenbire;
Yollar, kırlar, kediler, insanlar...
Aşk birdenbire oldu,
Sevinç birdenbire.
Bütün Şiirleri
Yaşamı düz bir çizgide tutmak tükenmektir. Yaşamak zorunda olduğumuz şunca yılı aykırı uçlar arasında gezdirip geçirmedikçe, alışkanlıkların sınırlarını aşmadıkça zaman zaman, yaşamak nasıl yenilik olur tükenmek değil de?
Şükrü Erbaş