aleyna
@micasa52
27 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Mutlu muyum? Aslında küçüklüğümden beri insanlar sürekli şanslı biri olduğumu söylüyor ama bana sorarsanız cehennemde gibi hissediyorum, bana şanslı olduğumu söyleyenlerse benimkiyle kıyaslanamayacak ve ölçülemeyecek kadar mutlu görünüyorlar.
asıl kişiye dair anılarım sis misali kaybolmuştu ve ne yaparsam yapayım hatırlayamıyordum. Çizilecek bir yüz değildi, hatta karikatürize edilebilecek bir yüz de değildi. Gözlerimi açıyorum. Hatırlamanın o geçici neşesini dahi yaşayamıyorum.
Kitap Japonya’da meydana gelen bilinmeyen bir felaket sonucu kirli bir ortamda ölümsüz yaşlılarla çelimsiz büyüyemeyen çocukları konu alıyor. Yaşlıların 100 yaşını geçtiği fakat çocukların yediği yiyecekleri bile öğütemediği dayanıksızlıkta olduğunu anlatıyor. Torununun torununa bakıp onu büyütmek aynı zamanda yaşarken yavaş yavaş öldüğünü de görmek o kadar güzel anlatılmış ki. Sonu beni çok etkiledi. Biraz hızlı gelişti ama yine de güzeldi.
Öfke kalbinin kesesini yırtmasın diye yüksek sesle gülmeye çalıştıysa da yine de içindeki karanlık seyrelmemişti.
