Şeyma Nur
@microsbook
Şu anda okuduğu kitap
Bir serinin daha sonuna gelmiş bulunmaktayım. Marie Lu’ya biraz sinirliyim açıkçası yazdığı sondan sonra. Olayların yarım kalmış gibi bitmesi benim çok hoşuma gitmiyor kitaplarda. Yarım kalmıştan ziyade kesin bir sonuç olmaması yani iyi mi kötü mü bitti okuyucuya kalmış olması diyebilirim. Karakterlerin yaşadığı onca şeyden sonra insan gerçekten mutlu olacakları bir zaman bekliyor. Ama Marie Lu daha önce okuduğum serisinde yaptığı gibi bir son yazmış. Bu demek değil ki kötü ama sadece beklentim bu yönde olması değildi.
Serinin son kitabı hakkında yorumlara bakarken çoğu kişinin duygulandığından bahsettiğini görmüştüm. Ben ne olacağını az çok bildiğim için o sahneler beni çok duygulandırmadı. Tabi olayların gidişatı insanı etkiliyor.
Olaylar diğer iki kitapta da olduğu gibi hız kesmeden devam etti. Bu seride en sevdiğim şey yazarın gereksiz yere konuyu uzatmaması oldu. Her kitap 360 sayfa. Daha önce okuduğum bir seride yazar hem sekiz kitap yazıp hem de her kitabı en az 700 sayfa yazdığı için çok bunalmıştım. Fantastik, bilim kurgu gibi türleri okurken insan kendisini çok zorlamaktan ziyade iyi vakit geçirmek, düşen okuma hızını arttırmak istiyor. Bu seri bunları gayet güzel karşılıyor.
Marie Lu, ne kadar kızsam da gerçekten sevdiğim bir yazar. Kadının kurguladığı evrenler, olayları işleyiş şekli, anlatımının sadeliği gerçekten çok güzel detaylar. Hala okumamış olan varsa seriyi tavsiye ederim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Umut, nefes nefese koşarken bir sokağın köşesinde, arkadan yetişen bir kurşunla vurulmakta elbette.
Efsane ile başlayan olaylar hız kesmeden Deha ile devam ediyor. Efsane’nin bittiği yerden olaylar başladı. Kitaplar arasında zaman farkı olmaması, olayların birbirini tamamlar nitelikte olması çok güzeldi. Bu kitapta daha fazla olay vardı. Asıl önemli olaylar burada başlıyor diyebilirim.
Kitabı okurken sonunu aşırı merak etmeye başladım. Hatta kitap hakkında yazılan yorumları okudum. Marie Lu’nun yazdığı sonla kalbimi kıracağına o kadar emindim ki kitabı okumayı ne kadar istesem de elimde biraz beklettim. Şampiyon’u şimdiden çok merak ediyorum. Okuduğum yorumlarda çoğu kişi kitabın sonunda duygulanmış. Kesin ağlayacağım bir son yazdı Marie Lu. Zaten Warcross ve Wildcard’dan yazarın yazdığı sonlara az çok aşinayım. Kadın tam kesin mutlu bir son yazmıyor. Distopyada ne mutlu sonu diyebilirsiniz tabi ama karakterlerin yaşadığı onca şeyden sonra insan mutlu son bekliyor açıkçası.
Bu kitapta asıl olaylar Seçmen’in ölmesi ve yerine oğlunun geçmesi ile başlıyor diyebilirim. Day ve June yaralı halde Cumhuriyet’ten kaçtıktan sonra Vatanseverlere sığınırlar. Vatanseverlerin bu sığınma karşılığında bir talepleri vardır; o da babasının yerine geçen Anden’e suikast düzenlemeleri. Ancak Seçmen ile konuşma fırsatı yakalayan June, Anden’in babasına hiç benzemediğini fark eder ve bu suikast karşısında kararsızlığa düşer.
Kitapta her olay kusursuz bir şekilde birbirini takip ediyor. Marie Lu, yine çok akıcı ve anlaşılır bir dille yazmış. Olaylar film izler gibi gözümün önünde canlandı. Ben bu kitabı da çok severek okudum. Gerçi aralarda Tess’in davranışlarına sinir oldum. Ve June iki kişi arasında kalacak ve bir aşk üçgeni olacak diye korktum açıkçası. Ama olmamasını umarak seriye devam edeceğim.
