Şeyma Nur
@microsbook
Şu anda okuduğu kitap
Marie Lu okumaya Warcross serisi ile başlamıştım ve o seriyi çok severek okumuştum. Yazarın anlatımı ve dili gerçekten çok güzel ve anlaşılır. O seriden sonra yazar en sevdiğim yazarlar arasına girmişti.
Efsane serisi benim elimde yıllardır var. Yıllardır okuyan herkesten çok sevdiğini ve seriye veda etmemek için son kitabı okumaya ara verdiklerini duyuyorum. Bu yüzden bu seriyi okumaya kıyamadım desem yanlış olmaz. Ama son zamanlarda okuma hızım çok düştüğü için bu serinin bana iyi geleceğini düşünerek başladım. İyi ki başlamışım. O kadar güzeldi ki soluksuz okudum resmen. Sayfalar birbiri ardına akıp gidiyor. Bir bakmışım kitabın sonuna gelmişim.
Yazarın dili yine çok akıcı ve anlaşılırdı. Tabi bunda çevirinin başarılı olmasının da etkisi var.
Kitapta daha fazla Day ve June görseydik çok güzel olurdu. Belki ilerleyen kitaplarda bu ikiliye doyarız.
Beyaz Diş, Jack London ile tanışma kitabı oldu benim için. Anlatımı akıcı ve çok sadeydi. Kitabı okurken hem kitap okudum hem de film izledim sanki. Anlatılan her şey gözümün önünde canlandı.
Yazar koşulların hayvanlar üzerindeki etkisini ve belirleyiciliğini çok güzel aktarmış. Kitapta, Beyaz Diş’in zamanla değişen koşullara adaptasyonunu ve kişiliğinin de bu paralelde nasıl şekillendiğini okuyoruz.
İnsanların hayvanları evcilleştirme sürecindeki davranışlarının bu kadar sert ve kötü olduğunu okumak beni çok üzdü. Oraları okurken günümüzde hayvanlara yapılan eziyetler geldi aklıma. Gerçekten çok üzücü bir durum. Bu kısımlar hariç kitabın diğer kısımları çok keyifliydi. Hayvanların gözünden insanları okumak farklı bir şey cidden.
Ben kitabı çok severek okudum. Bu zamana kadar boşuna bekletmişim. Bende başka bir baskısı vardı, seneler önce hediye edilmişti. Ama klasikleri daha güvendiğim yayınevlerinden okumak istediğim için o kitaptan okumamıştım.
Kitabı okumakta geciken, benim gibi sürekli erteleyen birileri kaldıysa eğer tavsiye ederim.
İnsandan daha basit yaratıklar için iyi ve kötü fazla karmaşık kavramlar değillerdir. İyi, rahatlık ve doyum veren, acıyı dindiren şeyleri simgeler. Bu nedenle iyi sevilir. Kötü ise rahatsızlık ve tehdit içeren şeyleri, acıyı simgeler ve haliyle nefret edilir kötüden.
