Yalnızlık benim için çoğu zaman tercih edilebilecek bir durumdur. Ancak her yalnızlık aynı değildir. Bir insan kendi isteğiyle yalnız kalabilir; bu durumda yalnızlık dinlendirici ve faydalı olabilir. Fakat anksiyete, korku veya sosyal uyumsuzluk nedeniyle ortaya çıkan yalnızlık daha farklıdır. Bu yüzden önce yalnızlığın ne olduğunu tanımlamak gerekir. Yalnızlık sadece tek başına olmak mıdır, yoksa insanlarla çevrili olsa bile kendini bağlantısız hissetmek midir?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Celali YazgımŞiir
Halil ibrahim sofralarından gözetirim karıncaların bile hakkını
Bu senin kaderin der hak çevirir sırtını
Cehennemin altıncı katında ete kemiğe bürünen yalnızlığı
Hak bana el uzatır iremdir onun sunağı
Olmuş güzelleri unutup olmamış kötüleri aradım
Hak benden vazgeçti ben de Hak’kı suçladım
Vaftiz oldum arındım gidip günahlar çıkarttım
Hak bana sev dedi, ben de sana rastladım
Seni acından tanırım acın bana gülümser
Hak bana kızar durur itirazlar eder
Dualar hep zeytinin incirin üstünedirler
Hak beni de affeder tövbekardır kulum der
Giden güller teslimse yazgım olur celali
Hakkı gördüm ay çıkınca doğururken geceyi
Bülbüller kanat çırptı getirdi bin niceyi
Hakkı duydum anlamadım bildiğim o yüceyi
Canlar cananların yollarına serilebilir mi
bildirsin bana bunu inip hakkın meleği
Tabutunda bir ahıt kadifeden mendili
Savul nefesine göz diken hak için azraili
Seni benden çok seversem inan yazık olacak
Hak bu elbet anlayacak seni de kıskanacak
Ellerinden bir tas çorba içsem sanki n’olacak
Hak seni benden alıp Adn’ine saklayacak
Ben bugün 28 oldum 🥲
Yirmilerim yaşanmadan geçiyor buna çok üzülüyorum.. ve hayalini kurduğum hiçbir şeyi gerçekleştiremedim. Atanamadım,kilo veremedim,mutlu bir yuva kuramadım. Çabaladım bıraktım. Yoruldum. Kalktım. Yine yoruldum. Mental sağlığımı toparlayamadım. Ne bileyim hayat şey değil midir bir yerden kaybetsen de bir yerden kazanırsın. Ben hep kaybediyorum ne zaman kazanırım mesela hani arada bir şeyler güzel gitse fena olmaz. Umudumu kaybetmiyorum mücadeleye devam.
Şairlerin ve yazarların da işi zor değil midir hâlbuki? Gördükleri bir güzellik, bir iyilik uğruna günlerini, gecelerini, gerekirse bütün ruhlarını adarlar. Sonra da güzelliğini öve öve bitiremedikleri o kendinden bihaberin, kendi değerinin nasıl da farkında olmadığına şahit olup susarlar...
