Uzun zamandır Hermann Hesse - Siddhartha ve Paulo Coelho - Simyacı gibi yıllar sonra bile hatırlayacağım ve hep beynimin bir yerinde beni meşgul edecek, kısaca derin bir iz bırakacak bir kitap arıyordum; Reddit'deki bir thread'de herkes bu kitabı sayıklıyordu. İyi ki de söylemişler. Okurken adeta hayatı yazarın gözlerinden yaşıyorsun, onu uyarmak ve sakin olmasını söylemek istiyorsun ama elden sadece ona yolculuğunda sessizce eşlik etmek geliyor.
