Feyza Sönmezocak
@mimfeza
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
#okudumbitti Bazı insanlar, 'Varoluş Mücadelenize' uzakta olsalar da ufak şeylerle 'varlıklarını' sunarak katkıda bulunurlar.Öncelikle benim bu kitabı okumama taaa Antalya'lardan vesile olan dostuma teşekkürü huzurunuzda borç bilirim.Varlığıma varlığını kattığın için dostum çok teşekkür ederim @iron.iwo.man
Sonrasında ise herkese değil belki ama ilgilenenlere mutlaka bu distopik(!) eseri tavsiye ederim. Zira biraz iç karartıcı, fazlasıyla beyin yakıcı ve farkındalık artırıcı bir kitap(!)
Romanda suçsuz yere tutuklanan Josef K. bir dava sürecine girer. Suçunu bilmediği halde bu davadan kurtulmanın peşine düştüğünde ise şunu farkeder: "zaten yaşam ya da dünya tarafından tutuklanmış, fakat bunun bilincine hiçbir zaman varamamıştır." Farkındalık onun suçudur(!) yaşamak ise cezasıdır. Ölümse kurtuluşu....
Kafka'nın 'Gragor Samsa'sınsa "Varoluş Korkusu' diye kavramsallaştırdığı korkuyu en derinden hissettmiştim fakat 'Josef K.' tiplemesinde bu korkuyu daha yoğun bir şekilde hissettim.İnsanlık tarihinden korkunç ideolojiler, buyurgan rejimler, bozuk sistemler, gayri adil yönetimler geçmiştir ve geçecektir.Böyle olduğu sürece de 'Varoluş Korkusu' devam edecektir.Ancak ilahi adalete inan biri olarak bu korku içimde elbette baki değil.
Ve Kafka'nın vurgulamak istediği gerçeği ondan yüzyıllar önce yaşamış olan Mevlana Hazretleri aslında dile getirmiş:
"Ey sen ki bu dünyanın esirisin, cânın da bu dünya hapishanesinde mahpus.Daha ne vakte kadar kendine 'Dünyanın Efendisi' diyeceksin?"
#okudumbitti
#MahurBeste; mûsıkide bir makam,Deniz Gezmiş ve arkadaşları için yazılan o güzelim Atilla İlhan şiiri ve Ahmet Kaya ile özdeşleşen muhteşem bir şarkı olarak hayatımda bir anlam taşırken Tanpınar'ın bu güzel eseriyle mânâsını benim için son derece pekiştirdi ve derinleştirdi.
Yazarın "Mahur Beste" teması #Huzur ve #Sahnenindışındakiler kitaplarında da önemli bir motif olarak yer tutacağı için kitabı titizlikle okumaya gayret ettim.Kitaba başlarken yazarın hayatını anlattığı karakter ortalara doğru yok oluyor yerini başka kişiler başka zaman ve mekanlar alıyordu.Bu durumun neden olduğunu anlamamışken ve yazarın neden bu kadar konuyu dağıttığını merak ederken kitabın son sayfasına geldiğimde nihayet sorularıma cevap bulabildim.
Yazar kitabın başında bir hayli hayatını anlattığı kahramanı Behçet Bey'e yazdığı mektupta neden böyle yaptığını şu cümlelerle anlatıyordu:
"...Evet, öyle...Sizin hikayeniz olarak başladı,fakat arkanızdan o kadar büyük bir kalabalığı sahneye taşıdınız ki, sizin hikayeniz olmaktan çıktı.Hepinizin hikayesi,daha doğrusu yaşadığınız,yaşadığımız devirlerin hikayesi oldu.Bu kadar kalabalığı bir insanın etrafında toplayamazdım.Madem ki bahis açıldı,şunu da söyleyeyim:Tek kahramanlı hikaye artık canımı sıkıyor." (s.158)
↪Bu ifadeden de anlaşılacağı üzere yazar başlarda Behçet Bey adında bir kişiden,onun özelliklerinden,Babası İsmail Molla Beyden,eşi Atiye Hanım ile evliliğinden,kayınpederi Ata Molla Beyden vs. bahsederken bir anda garip bir İhtilalci olan Sabri Hoca'yı, Behçet Bey'in bacanağı olan Halit Bey'i, onun babası Nuri Bey'i, Nuri Bey'in dostu Agop Efendi'nin hayatını anlatmaya başlıyor.Bir çok isim olduğu için hayli kafam karışmıştı ancak yazarın mektuptaki ifadesinden sonra kişilerden kendimi soyutladım ve o devrin hikayesine
#okudumbitti
Mustafa Kutlu'nun hikayelerinin insanı düşündüren ve kendi içine dönmesini sağlayan bir tarafı var.
↪Yazarın bu hikayede vermek istediği mesaj en başta yani kitap kapağında üç defa yazan "Hiç" kavramı ile ifade edilmiş zaten.Bunun dışında bir lunapark kurgusu karşılıyor sizi hikayede.Dünya hayatı işte diyor herkesi cezbeden bir cümbüş.O lunaparktan siz de içeri giriyorsunuz ve çıkamıyorsunuz.O karmaşa,o debdebe ve kasvet arasında nefes alamıyorsunuz.Yazar, kitabındaki karakterler ile ve oluşturduğu kurguyla "Bu Böyledir" dedirtiyor bu düzen böyledir.
. ↪kitapta en sevdiğim şey kurgu oldu.
Ana karakter Süleyman Koç'un hayatında etkisi olan ve tanışıklığı olan kimselerin hayatlarına kendi ağızlarından değinilmiş.
Mesela Süleyman,kendini anlatırken ufak bir bahiste: 'Felsefeden yine kaldım.Bu böyledir.' diyor. Bunu sıkça tekrar ediyor çünkü felsefeden hep kalması içine işlemiş.lunaparkta yıllar sonra karşılaştığı felsefe hocası onu hatırlayacak ve Kahkaha Çiçeği bahsinde "...562 Süleyman Koç.Zavallıya felsefeden takmıştım..." diye kendi cephesinden olayları anlatacak.Bunun gibi kişi ve olay zinciri var kitapta.
Bu yüzden kimin kimde nasıl bir etkisi olmuş daha net görebiliyoruz.
İnsanın hiçbir zaman tek taraftan yargılanamayacağını,tek bir taraftan görülemeyeceğini, tek taraflı dinlenemeyeceğini anlıyoruz.
Yazar, sadece ana karakterin cümlelerini bize sunsaydı belki felsefeden sürekli kalan Süleyman'a üzülecek ve hocasına da kızacaktık.Ama Hoca'ya da ve başka insanlara da söz hakkı veren yazar böylelikle gözümüzü açıyor ve anlam dünyamızı genişletiyor.
Felsefe mevzusu ufak bir örnek.Daha başka örnekler için kitaba başvurun derim.Her kitabında olduğu gibi bu kitabı da istifade edebileceğimiz nitelikte.
"Lunapark parlıyor. Kendinden gayrı her şeyi
