Rabbim! Derin kederler, güceniklikler , sitemler, küskünlükler, kırgınlıklar, cürümlerim kadar büyük acılar içinde geliyorum. Baştan başa hatayım ben de. İyi de benim içimdedir kötü de . Şeytan da benim dilimden konuşur melek de. Habil de benim Kabil de. İsyanım yoktur , sen şahitsin , hâşâ , ama küstahlığımı gafletimi heveslerimi affet. Katından çevirme geri, silme kayıtlarından. Beni de hesaplarına dahil et, bana da kulum de , beni de defterine kaydet.
Bana da nasip et . Gidecek yerim yok, benim de yolumu açık et .
Çocuğun zamanı yok. her daim cennette gibi duruşu bu zamansızlıktandır. Sadece yaşadığı an'ın içindedir o.
Dünsüz ve yarınsız
Masumiyeti, ân'ı yaşayışınsan kaynaklanır. Masumiyetin yitimi bu yüzden o denli acıdır.
Her şeyden önce lâle tektir. Tek'liği O'ndandır.
Vahdet.
Lâle dik bir çiçektir, eliftir.
Mavera.
Burası değil öte. Yapraklarının duaya açık elleri hatırlatması da bir o kadar güzeldir