Aniden soğuk, kara şehir eridi gitti; gürültülü, kasvetli yalnızlık sona erdi. Her gelen icin bekleyen, bilmediğin biri insanı serbest birakabilidi. buzunu çözebilirdi, yeniden rahatca nefes almasıı ve bu çelik zindanın ortasında hayat bütün parlaklığıyla hissetmesini sağlayabilirdi. Cok kullanılmasına, yaşla çetinleşmesine, aşınmayla yitip gitmesine rağmen yalnız olanlar icin, kendilerini susturmak. korktuklarinda onları destekleyen bir sey olduğunu tahmin etmek veya bilmek, bir seye sadik kalmak ne kadar mükemmeldir.