“Ne tuhaf bir duygu, bir görevim, özel olarak yapmam gereken bir işim, hiçbir sorumluluğum olmayan koskoca iki günün önümde uzandığı en son kim bilir ne zamandı. Bu çok tuhaf.”
“Biliyor musunuz, siz yetişkinlere bakınca aslında hiç önemsemediğiniz şeylerin tuzağına düşüyormuşsunuz gibi geliyor bana. Nasıl oluyor bu? Ne zaman oluyor?”
“Ne zaman olduğunu belirlemek imkansız. Bu ani bir değişikliğin sonucu değil, daha ziyade fark edemediğin bir toprak kayması misali, bir günden ötekine, zaman içinde gerçekleşir. Yıllar geçmeden fark edemezsin. Yüzeysel şeyleri kendine yük edersin ve bütün bunlar, tıpkı bir örümcek ağı gibi, günden güne çevreni saran görünmez ipliklere dönüşür.”