sude

sude
@mindynosaur
istikrarlı sıkılgan
Bir gün kimseyle konuşmak istemezsen, beni ara, sessiz olacağız” Gabriel García Márquez
Edebiyat
Reklam
Toplum dediği tam olarak neydi? İnsanın çoğulu mu? Toplum denen şey tam olarak nerede bulunuyordu? Tüm hayatımı toplumdan korkarak, onu güçlü, ürkütücü ve korkutucu bir şey olarak hayal ederek yaşamıştım.
Sayfa 77·Kitabı okudu
Bugün bir güzelliğe yaş damlattım.
bugün bir güzelliğe yaş damlattım. ağaçları seçtim bugün ben. nasıl olur da böyle olurlar. aklım almadı. bir sürüler, dip dibeler. kimisi yalnız. ama hepsi ne kadar da mutlu görünüyor! sıkılmıyorlar,mutlular. birbiriyle küs olan hiçbir ağaç yoktur şu dünyada. keşke ağaç olabilsek. olunuyordur belki. sanıldığı kadar tepkisiz değiller. ağaç olsam keşke. mutlu olmasam hatta bunun farkına varacak bir beynim bile olmasa da olur, yüz yıllarca olsam. sadece olsam. ağaç olmadan olmak ne kadar da zormuş. dırdır eden biri var sonuçta sende. onda yok ki. bazen bir insanın yanındayken onunla birlikte ağaç olabildiğimizi hissediyorum. benle ağaç olabilen insanı seviyorum. sohbet ederken de susarken de süzüldüğümüz belli olan insanı seviyorum. orda dırdırcının sözü geçmiyor çünkü. mutluluğun önü açılıyor o zaman. onlar da saf şekilde kendilerinden keyif alıyorlar. nerden mi biliyorum? biliyorum işte, o kadar.
Edebiyat
Mütereddit Mahkum
sürrealist bi ressamin tuvalinden hallice herkes eşlik etmekte kuvvetle sürekli durduraksız anlamında kaybolmamak mümkünatsız içimde konuştuğum yarattığınız renkler silsilesi sıfatsız ya üstelik hadsiz sanki dış dünyada başıma gelen her konuya fransız onu şekillendiren de siz halsiz nedense benim yerime nöbet tutarmışçasına kuralsız yapayalnız yoksa değil mi var yanında asıl biri onu görmeli mi veya iyimser mi değişmesini ister miyim ki varlığına alıştığım bir gürültü bu ancak alıştıysam nasıl hatırlar oldum bir an sessizliği karmakarışık bir üzüntü düğüm köründen açılsa sanki milyar tane daha çıkacaktı içinden
Şiir