yaşadığı bu hayatın güzelliğini sıklıkla fark eden bir adam olduğundan, işe yarar bir gereç gibi kullandığı gökyüzüne bakarak dikilmeye devam etti ve muhteşem bir sanat eserini seyreder gibi bir süre daha hayranlıkla seyretti. Bir an için manzaranın sessizlik içinde anlattıklarından, hatta insanlardan ve onların seslerinden tamamen soyutlanmış olmasından epey etkilenmiş gibi baktı. İnsanların siluetleri, müdahaleleri, dertleri ve neşeleri bütünüyle ortadan kalkmıştı sanki ve yeryüzünün karanlık tarafında kendisi dışında düşünebilen hiçbir varlık kalmamıştı.